Secret
Bursa
Pairing
: Seunghoon x Taehyun (?)
Rate :
NC
“อ๊ะ อ๊า อ๊า อื้อ”
เสียงร้องกระเส่าถูกเปล่งออกมาจากปากบางของชายชาตรีพร้อมๆกับเสียงกายหยาบที่กำลังกระทบกันรุนแรงลั่นห้องนอนกว้าง
มือบางกำขอบโต๊ะไว้แน่นอีกทั้งยังแอ่นสะโพกให้คนด้านหลังกระแทกแกนกายเข้ามาในร่างกายของตนได้อย่างสะดวก
“อ๊ะ แรง อ๊ะ แรง แรงอีก อ๊า อ๊า”
คนด้านหลังยกยิ้มมุมปากอย่างพึงพอใจเมื่อได้ยินคำร้องขอจากคนด้านหน้า
ใช้แขนแกร่งที่จับเอวบางเอาไว้ยกขาข้างหนึ่งของอีกคนขึ้นเพื่อให้ช่องทางด้านหลังอ้ากว้างขึ้นอีกก่อนจะออกแรงกระแทกท่อนเนื้อใหญ่ลงไปแรงๆแบบเน้นๆหลายครั้ง
จนร่างบางด้านหน้าสั่นคลอนไปตามแรงโยกของเขา
ขาเรียวของอีกคนกำลังสั่นเทาเหมือนคนใกล้หมดแรง
แต่กระนั้นก็ยังเด้งสะโพกกลับมาตามจังหวะ
“ม อ๊ะ ไม่ ไม่ไหวแล้ว อ๊ะ อ๊ะ”
แขนบางยื่นมือมากำแกนกายของตนเพื่อปลดปล่อยน้ำรักด้านใน
แต่ดูเหมือนคนด้านหลังจะไม่พอใจเขารีบจับมือบางของอีกคนออกแล้วใช้นิ้วกดที่หัวส่วนปลายนั่น
“พร้อม.... พร้อมกันสิแทฮยอนอ่า”
เสียงหอบดังขึ้นพร้อมกับประโยคคำสั่งที่ทำให้หัวใจของอีกคนเต้นวูบวาบ
คนด้านหลังออกแรงกระแทกไม่ยั้งจนแทฮยอนเริ่มกลัวว่าช่องทางด้านหลังของเขาจะฉีกขาดรึเปล่า
ในขณะที่กามอารมณ์กำลังพุ่งขึ้นสูงเกือบติดเพดานคนด้านหลังก็หยุดชะงัก
ก๊อก ก๊อก ก๊อก
“แทฮยอนอ่า ตื่นรึยัง”
ดวงตาปรือเบิกกว้างทันทีเมื่อได้ยินเสียงร้องเรียก
เขาลืมไปซะสนิทว่าวันนี้มีนัด
“ต ตื่นแล้วครับ”
หันไปมองคนด้านหลังที่กำลังทำสีหน้าไม่พอใจแล้วลอบกลืนน้ำลายลงคอ
“พี่เข้าไปได้มั้ย”
แทฮยอนชั่งใจเล็กน้อยก่อนจะค่อยๆยกมือขึ้นจับมืออีกคนเพื่อให้ปล่อยจากรอบเอวของเขา
มือแกร่งกระชับเอวของแทฮยอนแน่นขึ้นอีกพร้อมกับกระแทกสวนเน้นขึ้นมาแรงๆอย่างเอาแต่ใจ
“อ๊ะ”
แทฮยอนหันมาจิกตาใส่ไม่พอใจคนด้านหลัง
“เป็นอะไรรึเปล่าแทฮยอน”
“ป เปล่า โอ๊ย”
แทฮยอนหันไปมองคนด้านหลังตาเขียวเพราะอีกคนกำลังสอบสะโพกกระแทกแกนกายใหญ่เข้ามาในตัวเขาอย่างแรง
“พี่มินฮะ..โฮ ลงไปรอข้างล่างก่อนนะเดี๋ยวผมแต่งตัวก่อน”
แทฮยอนตัดสินใจตะโกนตอบออกไปก่อนจะหันหน้าไปแลกลิ้นดูดดื่มกับคนข้างหลัง
“พี่ไปรอข้างในได้มั้ย”
แทฮยอนยกมือขึ้นผลักอกอีกคนที่ยังคงสอดใส่เข้ามาในร่างเขาไม่เลิก
ความไม่พอใจที่ถูกผลักออกทั้งๆที่เพิ่งแลกลิ้นกันเมื่อครู่ทำให้อีกคนกระแทกกลับเข้าไปแรงๆด้วยความหมั่นไส้
“พ พี่ซึงฮุนเขาหลับอยู่ครับ”
“นานมั้ย ถ้าไม่นานพี่รอหน้าห้องนะ”
“ไม่นานครับ.... ป ไปห้องน้ำนะ”
ประโยคหลังนั่นเพียงแค่กระซิบแผ่วเบาให้คนด้านหลังได้ยิน
เมื่อได้ยินคำขอร้องแบบนั้นแขนแกร่งก็ยกร่างบางด้านหน้าเข้าไปในห้องน้ำทั้งๆที่ร่างกายยังเชื่อมกันอยู่
“เร็ว เร็วอีก อื้อ”
ทันทีที่เท้าทั้งสองข้างแตะลงบนพื้นคนด้านหลังก็กระแทกแรงเข้ามาไม่หยุดจนแทฮยอนต้องยกมือขึ้นปิดปากเพื่อป้องกันเสียงที่จะหลุดรอดออกมา
การกระแทกถี่รัวและร้อนแรงจากทางด้านหลังทำเอาแทฮยอนยืนแทบไม่อยู่
ถ้าไม่ได้มือแกร่งทีคอยประคองเอาไว้เขาคงลงไปกองอยู่กับพื้นกระเบื้องเย็นนั่นแล้ว
อารมณ์ที่กำลังจะพุ่งขึ้นสูงสุดถูกกระชากกลับมาอย่างโหดร้าย เมื่อร่างสูงด้านหลังชักท่อนเนื้อร้อนขนาดใหญ่ออกจากตัวของแทฮยอน
“ย หยุด... หยุดทำไม”
ซึงฮุนยืนมองร่างขาวที่ลงไปนั่งหอบกับพื้น
ไม่ใช่ว่าเขาไม่อยากปลดปล่อย เขาก็อยากจะปล่อยน้ำรักเข้าไปในตัวแทฮยอนเหมือนกัน
แต่ด้วยความหมั่นไส้โมโหปนหงุดหงิด ซึงฮุนเลือกที่จะปล่อยให้อีกคนค้างคาไว้แบบนั้น
เขามองคนบนพื้นด้วยสายตานิ่งๆก่อนจะใช้มือกำรอบแกนกายของตัวเองจัดการปลดปล่อยซะ
ล้างเนื้อล้างตัวแล้วเดินออกจากห้องน้ำมาเงียบๆโดยไม่สนใจอีกคนเลยสักนิด
“พ พี่ซึงฮุน”
แทฮยอนส่งเสียงเรียกอย่างแผ่วเบา
เขาถอนหายใจออกมาน้อยๆแล้วอาบน้ำใหม่อีกครั้ง มีคนกำลังรอเขาอยู่หน้าห้อง
จะชักช้าไม่ได้
“ผมไปก่อนนะ”
ซึงฮุนหันมามองแล้วยักไหล่ใส่แทฮยอนพร้อมกับเบ้ปากน้อยๆ
ร่างบางเห็นแบบนั้นก็แอบรู้สึกผิดเล็กน้อย
เดี๋ยวกลับมาต้องเครียร์กันสักหน่อยแล้วล่ะ คิดได้แบบนั้นแทฮยอนก็เปิดประตูห้องออกไปหามินโฮที่รออยู่หน้าห้อง
“ทำไมนานจังละครับที่รัก”
จุ๊บ จุ๊บ
มินโฮโผเข้าจุ๊บแก้มของแทฮยอนทันทีที่ประตูเปิดออก
แทฮยอนตกใจเล็กน้อยกับการกระทำของคนผิวเข้มตรงหน้า แต่ดูเหมือนมินโฮจะไม่ทันได้สังเกตมัน
เพราะเขาหันไปทักทายเพื่อนรักที่นอนอยู่บนเตียงใหญ่ในห้องแทน
“อ้าวตื่นแล้วหรอมึง”
ซึงฮุนหันมาพยักหน้าให้มินโฮเล็กน้อยแล้วก็หันกลับไปสนใจโทรศัพท์ในมือต่อ
“คุยกับสาวรึไงวะ สนใจกูหน่อยดิ๊”
แทฮยอนหันไปมาค้อนคนบนเตียงเล็กน้อยในเสี้ยววินาทีเมื่อได้ยินคนข้างๆพูดแบบนั้น
“ไปไหนก็ไปเหอะมึง กูอยากนอนต่อละ”
ซึงฮุนออกปากไล่พร้อมกับปาหมอนใบใหญ่มาใส่เพื่อนรักของเขา
แต่ด้วยความที่เมื่อไม่กี่นาทีที่แล้วเขาเสียแรงกายไปจำนวนมากทำให้หมอนที่ปาไปไม่ถึงครึ่งทางก็ตกลงมาซะก่อน
“งั้นกูขอยืมตัวรูมเมทมึงซักวันนะ”
ซึงฮุนหันไปสบตากับแทฮยอนเล็กน้อย
ในตาเรียวเล็กที่วูบไหวนั่นทำให้แทฮยอนต้องหันหน้าหลบทันที
ซึงฮุนโบกมือไล่อีกครั้งก่อนที่ร่างของคนรักทั้งสองที่หน้าประตูจะหายไป
“เฮ้ออออออออ”
ร่างสูงปล่อยมือถือในมือให้ล่วงลงหน้าท้องแกร่งตามแรงโน้มถ่วงของโลก
เขายกมือขึ้นเสยผมหน้าของตัวเองขึ้นก่อนจะเลื้อยตัวลงไปซุกอยู่ใต้ผ้าห่มผืนใหญ่กำผ้าปูที่นอนแน่นเพื่อระบายความโกรธ
ผ้าห่มที่ใช้ร่วมกับอีกคนทุกคืน... ทำไงได้เขาก็แค่รูมเมทไม่ใช่คนรัก
ทำได้แค่คอยให้ความสุขทางกายกับอีกคนในยามที่ต้องการเท่านั้น
เป็นได้แค่ความลับในหอพักของแทฮยอน
ร่างสูงนอนแผ่อยู่บนพื้นหน้าทีวีก้มมองนาฬิกาเรือนสวยบนข้อมือบ่งบอกเวลาเกือบจะเที่ยงคืน
เขาลอบมองประตูบานใหญ่ที่ไม่มีท่าทีว่าจะถูกเปิดออกเลยสักนิด คนข้างกายเขายังไม่กลับมา...
หรือคืนนี้อาจจะไม่กลับ
เขาถอนหายใจยาวออกมาก่อนจะตะเกียกตะกายขึ้นมาบนโซฟา หยิบจอยเกมส์ขึ้นมากำหลวมๆแล้วเล่นไปอย่างเซ็งๆ
เขาไม่ได้ตั้งใจจะรออีกคนสักหน่อย.... ก็แค่นอนไม่หลับ
ทั้งๆที่การเล่นเกมเป็นสิ่งที่เขาชอบมากที่สุดแต่วันนี้เขากลับไม่มีความสุขกับมันเลยสักนิด
อาจจะเป็นเพราะเขาชอบแทฮยอนมากกว่าเกมก็เป็นได้ ตาเรียวหรี่มองนาฬิกาเป็นระยะๆ
ดูเหมือนเวลาที่ผ่านไปเพียงแค่ไม่กี่นาทีกำลังจะทำให้เขาเป็นบ้า ทำไมเวลารอใครสักคนเวลามันมักจะเดินช้าเสมอกันนะ
แกร๊ก
เสียงเปิดประตูทำให้เกิดรอยยิ้มบางๆบนใบหน้าขาวตี๋
แต่ก็แสร้งทำเป็นไม่หันไปมอง
“ฝันดีนะที่รัก”
เสียงหอมแก้มฟอดใหญ่ดังมาจากหน้าห้อง
นั่นทำให้รอยยิ้มบางๆหุบลงทันที
ไม่สบอารมณ์เอาซะเลยทั้งๆที่เขาไม่มีสิทธิจะไปหวงสักนิด
“ฝันดีครับพี่มินโฮ”
สิ้นเสียงแทฮยอนประตูห้องก็ถูกปิดลง
ซึงฮุนได้ยินเสียงฝีเท้ากำลังเคลื่อนเข้ามาใกล้ แต่เขาก็ทำเป็นไม่สนใจมัน
ก็เค้าน่ะเป็นแค่รูมเมท...
ร่างบางของแทฮยอนมายืนบังหน้าจอทีวีที่กำลังฉายเกมของซึงฮุนอยู่
เขายกมือขึ้นกอดอกใช้สายตาปรายมองรูมเมทที่นั่งกำจอยเกมส์อยู่ฝั่งตรงข้าม
“รอผมหรอ”
คำถามที่ถูกยิงมาเหมือนหนามแหลมปักอยู่กลางใจของซึงฮุน
แทฮยอนยกยิ้มมุมปากเมื่อเห็นอีกคนนั่งรอเขาอยู่แบบนี้
“เปล่า หลบสิพี่จะเล่นเกม”
แทฮยอนส่งเสียงจิ๊จ๊ะในลำคอเล็กน้อยเขาไม่ชอบที่ซึงฮุนทำเป็นเมินเขาแบบนี้
ซึงฮุนชอบแกล้งเมินเขาทั้งๆที่ตัวเองเป็นฝ่ายสารภาพรักกับเขาในกลางดึกเมื่อหลายปีก่อนเองแท้ๆ
แต่ตอนนั้นแทฮยอนตกลงคบกับมินโฮไปแล้ว มินโฮเพื่อนสนิทของซึงฮุน
แทฮยอนเดินไปนั่งข้างๆอีกคนที่โซฟา
วางหัวกลมลงไปบนตักของอีกคนที่กำลังแกล้งทำเป็นไม่สนใจ
“อ๊ะ นั่นไงตายเลย
ลุกเดี๋ยวนี้พี่เล่นไม่ถนัด”
“ไม่”
แทฮยอนส่งสายตาท้าทายคนด้านบนที่กำลังจ้องมองเขาอยู่
เขารู้ดีว่าซึงฮุนไม่กล้าผลักไสเขาหรอก ก็อีกคนหลงเขาซะขนาดนั้น
“อะไร”
ซึงฮุนเอ่ยถามเมื่อเห็นรอยยิ้มเจ้าเล่ห์โผล่ขึ้นมาบนใบหน้าของแทฮยอน
ตาเรียวเล็กเบิกกว้างเมื่อถูกมือบางโน้มคอเขาลงมากดจูบอย่างเร้าร้อน
จากตอนแรกที่คิดว่าจะไม่จูบตอบแต่อีซึงฮุนก็คืออีซึงฮุน เมื่อแมวยั่วขนาดนี้เขาจะไม่ตอบสนองได้อย่างไร
อ้าปากรับลิ้นร้อนที่พยายามจะเข้ามาชิมความหวานในโพรงปากของตนก่อนจะตวัดลิ้นหยอกล้อตามความต้องการของคนเริ่ม
“พอแล้ว”
ซึงฮุนแข็งใจถอนจูบออกก่อนพร้อมกับกล่าวห้ามรูมเมทที่นอนทำสายตาวิงวอนอยู่บนตัก
แทฮยอนเห็นว่าอีกคนไม่สนใจก็เริ่มกดหัวของตัวเองลงบดเบียดกับแกนกายที่กำลังหลับใหลอยู่ของอีกคนอย่างจงใจ
“อื้อ ไม่เอาแทฮยอน”
ซึงฮุนหันมาดุเล็กน้อยก่อนจะหันไปสนใจเกมต่อ
“ได้เลย จะไม่เอาแทฮยอนใช่ม่ะพี่ซึงฮุน
เดี๋ยวรู้เลย”
คำพูดนั่นทำให้ซึงฮุนใจสั่น
เด็กขี้ยั่วบนตักเขาจะเล่นอะไรแผลงๆอีกรึเปล่าก็ไม่รู้
จำได้ว่าครั้งล่าสุดที่เขาแกล้งทำเป็นไม่เล่นด้วยแทฮยอนถึงขั้นรุกเขาด้วยตัวเองทำเอาช่องด้านหลังระบมไปหมด
ซึงฮุนไม่ชอบเป็นฝ่ายรับ เขาชอบเป็นคนกระแทกมากกว่าแต่เพราะเป็นแทฮยอนเขาก็เลยยอมให้อีกคนทำตามต้องการ
น้ำหนักบนตักหายไปเมื่อแทฮยอนยกหัวของตัวเองขึ้น ร่างบางลงไปนั่งที่พื้นหน้าโซฟาจัดการใช้มือจับขาของซึงฮุนให้อ้าออกแล้วแทรกหัวกลมลงไปที่ระหว่างขานั่น
“จะเอาแทฮยอนมั้ยครับ อี ซึง ฮุน”
ไร้เสียงตอบรับจากคนด้านบน
แทฮยอนใช้มือบางลูบแกนกายของอีกคนผ่านเนื้อผ้าบาง
นิ้วเรียวสะกิดส่วนปลายจุดอ่อนไหวนั่นหลายครั้งจนมันเริ่มขยายตัว
แทฮยอนจัดการรูดซิบกางเกงของอีกคนออกแล้วใช้ลิ้นร้อนเลียท่อนเนื้อที่มีกางเกงในตัวจิ๋วกั้นอยู่
ซึงฮุนส่งเสียงครางในลำคอเล็กน้อยทำให้คนกระทำพึงพอใจ
แต่เขาก็ต้องชะงักเพราะสิ่งที่หลุดออกมาจากปากของคนบนโซฟา
“พี่ว่าสิ่งที่เราทำกันอยู่มันไม่ใช่เรื่องที่ถูกเลยนะ”
“มันผิดตั้งแต่พี่บอกรักผมทีหลังเขาแล้ว”
“พี่รู้.... พี่ขอโทษ”
น้ำใสๆไหลออกจากตาโดยไม่รู้ตัว
ซึงฮุนกำลังร้องไห้ จอยส์เกมในมือล่วงลงมาบนพื้น
แทฮยอนมองภาพนั้นด้วยหัวใจที่เจ็บปวดไม่แพ้กัน
เขาลุกขึ้นนั่งคร่อมบนตักของซึงฮุนก่อนจะก้มลงจูบเปลือกตาบางเพื่อช่วยซับหยาดน้ำตาเหล่านั้น
“พี่กล้าพอจะปกป้องผมมั้ย”
ซึงฮุนไม่ตอบคำถามของอีกคน เขาจะทำได้ยังไงในเมื่ออีกคนก็เพื่อนสนิทของเขา
คนที่เขารักมากเช่นกัน
“ไม่สินะ”
แทฮยอนเหยียดยิ้มเยาะตัวเองเล็กน้อย
น้ำตาเริ่มรื่นออกมาคลอเบ้าตาของเขา ซึงฮุนยกมือขึ้นปาดน้ำใสบนใบหน้าของรูมเมทที่เขาตกหลุมรักออกอย่างแผ่วเบา
“บาปที่เราร่วมกันสร้างมันหยุดไม่ได้แล้วพี่ซึงฮุน”
สิ้นเสียงนั่นแทฮยอนก็ก้มลงมาบดขยี้ปากเล็กของคนใต้ร่างอย่างดุดัน ทั้งโมโหทั้งเจ็บปวด
แต่ในเมื่ออีกคนยังไม่กล้าจะเผชิญปัญหาเขาก็ขอเก็บเกี่ยวความสุขเล็กๆนี่เรื่อยๆไปจนกว่าอีกคนจะเบื่อก็แล้วกัน
การที่อีกคนไม่ตอบสนองจูบครั้งนี้ทำให้แทฮยอนเริ่มโมโหจนใช้มือจิกผมของอีกคนขึ้นมาเผชิญหน้ากัน
สายตาที่กำลังสั่นไหวไม่ช่วยให้เขาใจเย็นลงเลยสักนิด
“คืนนี้จะเป็นผัวหรือเมีย
ผมให้พี่เลือกเอา”
สิ้นประโยคแทฮยอนก็ก้มหน้าลงดูดซอกคอขาวอย่างหื่นกระหาย
ความเจ็บทำให้ซึงฮุนต้องเชิดคอขึ้นกัดริมฝีปากตัวเองเพื่อไม่ให้เกิดเสียงครางออกมา
เด็กดื้อแทฮยอนใช้ปากดูดดึงผิวหนังตามซอกคอลามลงมาถึงไหปลาร้าถลกเสื้อกล้ามตัวบางของอีกคนออกแล้วปามันทิ้งไป
ความโมโหถูกแทนที่ด้วยความต้องการ ถ้าอีกคนไม่ทำเขาจะทำเอง
แทฮยอนไม่เคยซีเรียสอยู่แล้วว่าใครจะเป็นผู้กระทำหรือผู้ถูกกระทำ
ในเมื่อฝั่งฝันก็คือความสุขสมเหมือนกันทั้งคู่
ลิ้นเล็กไล่เลียไปตามร่างกายแกร่งที่มีกล้ามเนื้อเล็กๆน่ากัด
แทฮยอนใช้ปากสำรวจไปทั่วร่างกายของซึงฮุน
กายขาวถูกแทนที่ด้วยรอยกุหลาบจากฝีมือรูมเมทขี้ยั่ว
“อื้อ”
เสียงครางหวานถูกส่งออกมาจากลำคอของอีกคน
ทำให้แทฮยอนยกยิ้มอย่างพึงพอใจออกแรงดูดตุ่มไตสีสวยของอีกคนแรงขึ้น
“อ๊ะ”
ซึงฮุนที่ถูกเร้าอารมณ์อยู่นานจิกผมของแทฮยอนขึ้นมาจูบก่อนจะสอดมือเข้าไปในเสื้อบางของอีกคน
“อยากมากใช้มั้ย ได้”
ซึงฮุนกดเสียงต่ำเอ่ยประโยคนั้นออกมา ทำเอาแทฮยอนใจสั่นด้วยความตื่นเต้น
กิจกรรมต่างๆถูกดำเนินขึ้นอย่างรวดเร็วและรุนแรงอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน
เสียงครางอื้ออึงดังออกมาจากคนทั้งสองไม่ขาดสาย
เนื้อร้อนกระแทกกันทั้งคืนจนเกิดเสียงดังไปทั่วห้อง ซึงฮุนปรนเปรอทั้งด้านหน้าและด้านหลังให้แทฮยอนอย่างไม่มีขาดตกบกพร่อง
ครั้งแล้วครั้งเล่า... ดูเหมือนราตรีนี้จะความลับของคนทั้งสองคงดำเนินต่อไปอีกยาว
-
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
รีอัพโนะ
ไม่ใช่ฟิคใหม่ 5555555555555555555555555555
ฟิคหน้ามืดตามัวจู่ๆก็แต่ง
เก๊าไม่ได้หื่นจะจริงๆ =.,=
ไปด่าได้ในทวิต
สวัสดี 55555555555555

No comments:
Post a Comment