Monday, September 14, 2015

[OS] Secret Bursa




Secret Bursa



PairingSeunghoon x Taehyun (?)
Rate : NC





“อ๊ะ อ๊า อ๊า อื้อ”


          เสียงร้องกระเส่าถูกเปล่งออกมาจากปากบางของชายชาตรีพร้อมๆกับเสียงกายหยาบที่กำลังกระทบกันรุนแรงลั่นห้องนอนกว้าง มือบางกำขอบโต๊ะไว้แน่นอีกทั้งยังแอ่นสะโพกให้คนด้านหลังกระแทกแกนกายเข้ามาในร่างกายของตนได้อย่างสะดวก


“อ๊ะ แรง อ๊ะ แรง แรงอีก อ๊า อ๊า”


          คนด้านหลังยกยิ้มมุมปากอย่างพึงพอใจเมื่อได้ยินคำร้องขอจากคนด้านหน้า ใช้แขนแกร่งที่จับเอวบางเอาไว้ยกขาข้างหนึ่งของอีกคนขึ้นเพื่อให้ช่องทางด้านหลังอ้ากว้างขึ้นอีกก่อนจะออกแรงกระแทกท่อนเนื้อใหญ่ลงไปแรงๆแบบเน้นๆหลายครั้ง จนร่างบางด้านหน้าสั่นคลอนไปตามแรงโยกของเขา ขาเรียวของอีกคนกำลังสั่นเทาเหมือนคนใกล้หมดแรง แต่กระนั้นก็ยังเด้งสะโพกกลับมาตามจังหวะ


“ม อ๊ะ ไม่ ไม่ไหวแล้ว อ๊ะ อ๊ะ”


          แขนบางยื่นมือมากำแกนกายของตนเพื่อปลดปล่อยน้ำรักด้านใน แต่ดูเหมือนคนด้านหลังจะไม่พอใจเขารีบจับมือบางของอีกคนออกแล้วใช้นิ้วกดที่หัวส่วนปลายนั่น


“พร้อม.... พร้อมกันสิแทฮยอนอ่า”


          เสียงหอบดังขึ้นพร้อมกับประโยคคำสั่งที่ทำให้หัวใจของอีกคนเต้นวูบวาบ คนด้านหลังออกแรงกระแทกไม่ยั้งจนแทฮยอนเริ่มกลัวว่าช่องทางด้านหลังของเขาจะฉีกขาดรึเปล่า ในขณะที่กามอารมณ์กำลังพุ่งขึ้นสูงเกือบติดเพดานคนด้านหลังก็หยุดชะงัก


ก๊อก ก๊อก ก๊อก
“แทฮยอนอ่า ตื่นรึยัง”


           ดวงตาปรือเบิกกว้างทันทีเมื่อได้ยินเสียงร้องเรียก เขาลืมไปซะสนิทว่าวันนี้มีนัด


“ต ตื่นแล้วครับ”


          หันไปมองคนด้านหลังที่กำลังทำสีหน้าไม่พอใจแล้วลอบกลืนน้ำลายลงคอ


“พี่เข้าไปได้มั้ย”


          แทฮยอนชั่งใจเล็กน้อยก่อนจะค่อยๆยกมือขึ้นจับมืออีกคนเพื่อให้ปล่อยจากรอบเอวของเขา มือแกร่งกระชับเอวของแทฮยอนแน่นขึ้นอีกพร้อมกับกระแทกสวนเน้นขึ้นมาแรงๆอย่างเอาแต่ใจ


“อ๊ะ”


          แทฮยอนหันมาจิกตาใส่ไม่พอใจคนด้านหลัง


“เป็นอะไรรึเปล่าแทฮยอน”
“ป เปล่า โอ๊ย”


          แทฮยอนหันไปมองคนด้านหลังตาเขียวเพราะอีกคนกำลังสอบสะโพกกระแทกแกนกายใหญ่เข้ามาในตัวเขาอย่างแรง


“พี่มินฮะ..โฮ ลงไปรอข้างล่างก่อนนะเดี๋ยวผมแต่งตัวก่อน”


          แทฮยอนตัดสินใจตะโกนตอบออกไปก่อนจะหันหน้าไปแลกลิ้นดูดดื่มกับคนข้างหลัง


“พี่ไปรอข้างในได้มั้ย”


          แทฮยอนยกมือขึ้นผลักอกอีกคนที่ยังคงสอดใส่เข้ามาในร่างเขาไม่เลิก ความไม่พอใจที่ถูกผลักออกทั้งๆที่เพิ่งแลกลิ้นกันเมื่อครู่ทำให้อีกคนกระแทกกลับเข้าไปแรงๆด้วยความหมั่นไส้


“พ พี่ซึงฮุนเขาหลับอยู่ครับ”
“นานมั้ย ถ้าไม่นานพี่รอหน้าห้องนะ”
“ไม่นานครับ.... ป ไปห้องน้ำนะ”


          ประโยคหลังนั่นเพียงแค่กระซิบแผ่วเบาให้คนด้านหลังได้ยิน เมื่อได้ยินคำขอร้องแบบนั้นแขนแกร่งก็ยกร่างบางด้านหน้าเข้าไปในห้องน้ำทั้งๆที่ร่างกายยังเชื่อมกันอยู่





“เร็ว เร็วอีก อื้อ”


          ทันทีที่เท้าทั้งสองข้างแตะลงบนพื้นคนด้านหลังก็กระแทกแรงเข้ามาไม่หยุดจนแทฮยอนต้องยกมือขึ้นปิดปากเพื่อป้องกันเสียงที่จะหลุดรอดออกมา การกระแทกถี่รัวและร้อนแรงจากทางด้านหลังทำเอาแทฮยอนยืนแทบไม่อยู่ ถ้าไม่ได้มือแกร่งทีคอยประคองเอาไว้เขาคงลงไปกองอยู่กับพื้นกระเบื้องเย็นนั่นแล้ว อารมณ์ที่กำลังจะพุ่งขึ้นสูงสุดถูกกระชากกลับมาอย่างโหดร้าย เมื่อร่างสูงด้านหลังชักท่อนเนื้อร้อนขนาดใหญ่ออกจากตัวของแทฮยอน


“ย หยุด... หยุดทำไม”


          ซึงฮุนยืนมองร่างขาวที่ลงไปนั่งหอบกับพื้น ไม่ใช่ว่าเขาไม่อยากปลดปล่อย เขาก็อยากจะปล่อยน้ำรักเข้าไปในตัวแทฮยอนเหมือนกัน แต่ด้วยความหมั่นไส้โมโหปนหงุดหงิด ซึงฮุนเลือกที่จะปล่อยให้อีกคนค้างคาไว้แบบนั้น เขามองคนบนพื้นด้วยสายตานิ่งๆก่อนจะใช้มือกำรอบแกนกายของตัวเองจัดการปลดปล่อยซะ ล้างเนื้อล้างตัวแล้วเดินออกจากห้องน้ำมาเงียบๆโดยไม่สนใจอีกคนเลยสักนิด


“พ พี่ซึงฮุน”


          แทฮยอนส่งเสียงเรียกอย่างแผ่วเบา เขาถอนหายใจออกมาน้อยๆแล้วอาบน้ำใหม่อีกครั้ง มีคนกำลังรอเขาอยู่หน้าห้อง จะชักช้าไม่ได้





“ผมไปก่อนนะ”


          ซึงฮุนหันมามองแล้วยักไหล่ใส่แทฮยอนพร้อมกับเบ้ปากน้อยๆ ร่างบางเห็นแบบนั้นก็แอบรู้สึกผิดเล็กน้อย เดี๋ยวกลับมาต้องเครียร์กันสักหน่อยแล้วล่ะ คิดได้แบบนั้นแทฮยอนก็เปิดประตูห้องออกไปหามินโฮที่รออยู่หน้าห้อง


“ทำไมนานจังละครับที่รัก”
จุ๊บ จุ๊บ


          มินโฮโผเข้าจุ๊บแก้มของแทฮยอนทันทีที่ประตูเปิดออก แทฮยอนตกใจเล็กน้อยกับการกระทำของคนผิวเข้มตรงหน้า แต่ดูเหมือนมินโฮจะไม่ทันได้สังเกตมัน เพราะเขาหันไปทักทายเพื่อนรักที่นอนอยู่บนเตียงใหญ่ในห้องแทน


“อ้าวตื่นแล้วหรอมึง”


          ซึงฮุนหันมาพยักหน้าให้มินโฮเล็กน้อยแล้วก็หันกลับไปสนใจโทรศัพท์ในมือต่อ


“คุยกับสาวรึไงวะ สนใจกูหน่อยดิ๊”


          แทฮยอนหันไปมาค้อนคนบนเตียงเล็กน้อยในเสี้ยววินาทีเมื่อได้ยินคนข้างๆพูดแบบนั้น


“ไปไหนก็ไปเหอะมึง กูอยากนอนต่อละ”


          ซึงฮุนออกปากไล่พร้อมกับปาหมอนใบใหญ่มาใส่เพื่อนรักของเขา แต่ด้วยความที่เมื่อไม่กี่นาทีที่แล้วเขาเสียแรงกายไปจำนวนมากทำให้หมอนที่ปาไปไม่ถึงครึ่งทางก็ตกลงมาซะก่อน


“งั้นกูขอยืมตัวรูมเมทมึงซักวันนะ”


          ซึงฮุนหันไปสบตากับแทฮยอนเล็กน้อย ในตาเรียวเล็กที่วูบไหวนั่นทำให้แทฮยอนต้องหันหน้าหลบทันที ซึงฮุนโบกมือไล่อีกครั้งก่อนที่ร่างของคนรักทั้งสองที่หน้าประตูจะหายไป


“เฮ้ออออออออ”


          ร่างสูงปล่อยมือถือในมือให้ล่วงลงหน้าท้องแกร่งตามแรงโน้มถ่วงของโลก เขายกมือขึ้นเสยผมหน้าของตัวเองขึ้นก่อนจะเลื้อยตัวลงไปซุกอยู่ใต้ผ้าห่มผืนใหญ่กำผ้าปูที่นอนแน่นเพื่อระบายความโกรธ ผ้าห่มที่ใช้ร่วมกับอีกคนทุกคืน... ทำไงได้เขาก็แค่รูมเมทไม่ใช่คนรัก ทำได้แค่คอยให้ความสุขทางกายกับอีกคนในยามที่ต้องการเท่านั้น เป็นได้แค่ความลับในหอพักของแทฮยอน








          ร่างสูงนอนแผ่อยู่บนพื้นหน้าทีวีก้มมองนาฬิกาเรือนสวยบนข้อมือบ่งบอกเวลาเกือบจะเที่ยงคืน เขาลอบมองประตูบานใหญ่ที่ไม่มีท่าทีว่าจะถูกเปิดออกเลยสักนิด คนข้างกายเขายังไม่กลับมา... หรือคืนนี้อาจจะไม่กลับ


          เขาถอนหายใจยาวออกมาก่อนจะตะเกียกตะกายขึ้นมาบนโซฟา หยิบจอยเกมส์ขึ้นมากำหลวมๆแล้วเล่นไปอย่างเซ็งๆ เขาไม่ได้ตั้งใจจะรออีกคนสักหน่อย.... ก็แค่นอนไม่หลับ


          ทั้งๆที่การเล่นเกมเป็นสิ่งที่เขาชอบมากที่สุดแต่วันนี้เขากลับไม่มีความสุขกับมันเลยสักนิด อาจจะเป็นเพราะเขาชอบแทฮยอนมากกว่าเกมก็เป็นได้ ตาเรียวหรี่มองนาฬิกาเป็นระยะๆ ดูเหมือนเวลาที่ผ่านไปเพียงแค่ไม่กี่นาทีกำลังจะทำให้เขาเป็นบ้า ทำไมเวลารอใครสักคนเวลามันมักจะเดินช้าเสมอกันนะ





แกร๊ก
          เสียงเปิดประตูทำให้เกิดรอยยิ้มบางๆบนใบหน้าขาวตี๋ แต่ก็แสร้งทำเป็นไม่หันไปมอง


“ฝันดีนะที่รัก”


          เสียงหอมแก้มฟอดใหญ่ดังมาจากหน้าห้อง นั่นทำให้รอยยิ้มบางๆหุบลงทันที ไม่สบอารมณ์เอาซะเลยทั้งๆที่เขาไม่มีสิทธิจะไปหวงสักนิด


“ฝันดีครับพี่มินโฮ”


          สิ้นเสียงแทฮยอนประตูห้องก็ถูกปิดลง ซึงฮุนได้ยินเสียงฝีเท้ากำลังเคลื่อนเข้ามาใกล้ แต่เขาก็ทำเป็นไม่สนใจมัน ก็เค้าน่ะเป็นแค่รูมเมท...


          ร่างบางของแทฮยอนมายืนบังหน้าจอทีวีที่กำลังฉายเกมของซึงฮุนอยู่ เขายกมือขึ้นกอดอกใช้สายตาปรายมองรูมเมทที่นั่งกำจอยเกมส์อยู่ฝั่งตรงข้าม


“รอผมหรอ”


          คำถามที่ถูกยิงมาเหมือนหนามแหลมปักอยู่กลางใจของซึงฮุน แทฮยอนยกยิ้มมุมปากเมื่อเห็นอีกคนนั่งรอเขาอยู่แบบนี้


“เปล่า หลบสิพี่จะเล่นเกม”


          แทฮยอนส่งเสียงจิ๊จ๊ะในลำคอเล็กน้อยเขาไม่ชอบที่ซึงฮุนทำเป็นเมินเขาแบบนี้ ซึงฮุนชอบแกล้งเมินเขาทั้งๆที่ตัวเองเป็นฝ่ายสารภาพรักกับเขาในกลางดึกเมื่อหลายปีก่อนเองแท้ๆ แต่ตอนนั้นแทฮยอนตกลงคบกับมินโฮไปแล้ว มินโฮเพื่อนสนิทของซึงฮุน


          แทฮยอนเดินไปนั่งข้างๆอีกคนที่โซฟา วางหัวกลมลงไปบนตักของอีกคนที่กำลังแกล้งทำเป็นไม่สนใจ


“อ๊ะ นั่นไงตายเลย ลุกเดี๋ยวนี้พี่เล่นไม่ถนัด”
“ไม่”


          แทฮยอนส่งสายตาท้าทายคนด้านบนที่กำลังจ้องมองเขาอยู่ เขารู้ดีว่าซึงฮุนไม่กล้าผลักไสเขาหรอก ก็อีกคนหลงเขาซะขนาดนั้น


“อะไร”


          ซึงฮุนเอ่ยถามเมื่อเห็นรอยยิ้มเจ้าเล่ห์โผล่ขึ้นมาบนใบหน้าของแทฮยอน ตาเรียวเล็กเบิกกว้างเมื่อถูกมือบางโน้มคอเขาลงมากดจูบอย่างเร้าร้อน จากตอนแรกที่คิดว่าจะไม่จูบตอบแต่อีซึงฮุนก็คืออีซึงฮุน เมื่อแมวยั่วขนาดนี้เขาจะไม่ตอบสนองได้อย่างไร อ้าปากรับลิ้นร้อนที่พยายามจะเข้ามาชิมความหวานในโพรงปากของตนก่อนจะตวัดลิ้นหยอกล้อตามความต้องการของคนเริ่ม


“พอแล้ว”



          ซึงฮุนแข็งใจถอนจูบออกก่อนพร้อมกับกล่าวห้ามรูมเมทที่นอนทำสายตาวิงวอนอยู่บนตัก


          แทฮยอนเห็นว่าอีกคนไม่สนใจก็เริ่มกดหัวของตัวเองลงบดเบียดกับแกนกายที่กำลังหลับใหลอยู่ของอีกคนอย่างจงใจ


“อื้อ ไม่เอาแทฮยอน”


          ซึงฮุนหันมาดุเล็กน้อยก่อนจะหันไปสนใจเกมต่อ


        
“ได้เลย จะไม่เอาแทฮยอนใช่ม่ะพี่ซึงฮุน เดี๋ยวรู้เลย”


          คำพูดนั่นทำให้ซึงฮุนใจสั่น เด็กขี้ยั่วบนตักเขาจะเล่นอะไรแผลงๆอีกรึเปล่าก็ไม่รู้ จำได้ว่าครั้งล่าสุดที่เขาแกล้งทำเป็นไม่เล่นด้วยแทฮยอนถึงขั้นรุกเขาด้วยตัวเองทำเอาช่องด้านหลังระบมไปหมด ซึงฮุนไม่ชอบเป็นฝ่ายรับ เขาชอบเป็นคนกระแทกมากกว่าแต่เพราะเป็นแทฮยอนเขาก็เลยยอมให้อีกคนทำตามต้องการ


          น้ำหนักบนตักหายไปเมื่อแทฮยอนยกหัวของตัวเองขึ้น ร่างบางลงไปนั่งที่พื้นหน้าโซฟาจัดการใช้มือจับขาของซึงฮุนให้อ้าออกแล้วแทรกหัวกลมลงไปที่ระหว่างขานั่น


“จะเอาแทฮยอนมั้ยครับ อี ซึง ฮุน


          ไร้เสียงตอบรับจากคนด้านบน แทฮยอนใช้มือบางลูบแกนกายของอีกคนผ่านเนื้อผ้าบาง นิ้วเรียวสะกิดส่วนปลายจุดอ่อนไหวนั่นหลายครั้งจนมันเริ่มขยายตัว แทฮยอนจัดการรูดซิบกางเกงของอีกคนออกแล้วใช้ลิ้นร้อนเลียท่อนเนื้อที่มีกางเกงในตัวจิ๋วกั้นอยู่ ซึงฮุนส่งเสียงครางในลำคอเล็กน้อยทำให้คนกระทำพึงพอใจ แต่เขาก็ต้องชะงักเพราะสิ่งที่หลุดออกมาจากปากของคนบนโซฟา



“พี่ว่าสิ่งที่เราทำกันอยู่มันไม่ใช่เรื่องที่ถูกเลยนะ”
“มันผิดตั้งแต่พี่บอกรักผมทีหลังเขาแล้ว”
“พี่รู้.... พี่ขอโทษ”


          น้ำใสๆไหลออกจากตาโดยไม่รู้ตัว ซึงฮุนกำลังร้องไห้ จอยส์เกมในมือล่วงลงมาบนพื้น แทฮยอนมองภาพนั้นด้วยหัวใจที่เจ็บปวดไม่แพ้กัน เขาลุกขึ้นนั่งคร่อมบนตักของซึงฮุนก่อนจะก้มลงจูบเปลือกตาบางเพื่อช่วยซับหยาดน้ำตาเหล่านั้น


“พี่กล้าพอจะปกป้องผมมั้ย”


          ซึงฮุนไม่ตอบคำถามของอีกคน เขาจะทำได้ยังไงในเมื่ออีกคนก็เพื่อนสนิทของเขา คนที่เขารักมากเช่นกัน


“ไม่สินะ”


          แทฮยอนเหยียดยิ้มเยาะตัวเองเล็กน้อย น้ำตาเริ่มรื่นออกมาคลอเบ้าตาของเขา ซึงฮุนยกมือขึ้นปาดน้ำใสบนใบหน้าของรูมเมทที่เขาตกหลุมรักออกอย่างแผ่วเบา


“บาปที่เราร่วมกันสร้างมันหยุดไม่ได้แล้วพี่ซึงฮุน”


          สิ้นเสียงนั่นแทฮยอนก็ก้มลงมาบดขยี้ปากเล็กของคนใต้ร่างอย่างดุดัน ทั้งโมโหทั้งเจ็บปวด แต่ในเมื่ออีกคนยังไม่กล้าจะเผชิญปัญหาเขาก็ขอเก็บเกี่ยวความสุขเล็กๆนี่เรื่อยๆไปจนกว่าอีกคนจะเบื่อก็แล้วกัน


          การที่อีกคนไม่ตอบสนองจูบครั้งนี้ทำให้แทฮยอนเริ่มโมโหจนใช้มือจิกผมของอีกคนขึ้นมาเผชิญหน้ากัน สายตาที่กำลังสั่นไหวไม่ช่วยให้เขาใจเย็นลงเลยสักนิด


คืนนี้จะเป็นผัวหรือเมีย ผมให้พี่เลือกเอา


          สิ้นประโยคแทฮยอนก็ก้มหน้าลงดูดซอกคอขาวอย่างหื่นกระหาย ความเจ็บทำให้ซึงฮุนต้องเชิดคอขึ้นกัดริมฝีปากตัวเองเพื่อไม่ให้เกิดเสียงครางออกมา


          เด็กดื้อแทฮยอนใช้ปากดูดดึงผิวหนังตามซอกคอลามลงมาถึงไหปลาร้าถลกเสื้อกล้ามตัวบางของอีกคนออกแล้วปามันทิ้งไป ความโมโหถูกแทนที่ด้วยความต้องการ ถ้าอีกคนไม่ทำเขาจะทำเอง แทฮยอนไม่เคยซีเรียสอยู่แล้วว่าใครจะเป็นผู้กระทำหรือผู้ถูกกระทำ ในเมื่อฝั่งฝันก็คือความสุขสมเหมือนกันทั้งคู่


         ลิ้นเล็กไล่เลียไปตามร่างกายแกร่งที่มีกล้ามเนื้อเล็กๆน่ากัด แทฮยอนใช้ปากสำรวจไปทั่วร่างกายของซึงฮุน กายขาวถูกแทนที่ด้วยรอยกุหลาบจากฝีมือรูมเมทขี้ยั่ว


“อื้อ”


          เสียงครางหวานถูกส่งออกมาจากลำคอของอีกคน ทำให้แทฮยอนยกยิ้มอย่างพึงพอใจออกแรงดูดตุ่มไตสีสวยของอีกคนแรงขึ้น


“อ๊ะ”


          ซึงฮุนที่ถูกเร้าอารมณ์อยู่นานจิกผมของแทฮยอนขึ้นมาจูบก่อนจะสอดมือเข้าไปในเสื้อบางของอีกคน



“อยากมากใช้มั้ย ได้”


          ซึงฮุนกดเสียงต่ำเอ่ยประโยคนั้นออกมา ทำเอาแทฮยอนใจสั่นด้วยความตื่นเต้น กิจกรรมต่างๆถูกดำเนินขึ้นอย่างรวดเร็วและรุนแรงอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน เสียงครางอื้ออึงดังออกมาจากคนทั้งสองไม่ขาดสาย เนื้อร้อนกระแทกกันทั้งคืนจนเกิดเสียงดังไปทั่วห้อง ซึงฮุนปรนเปรอทั้งด้านหน้าและด้านหลังให้แทฮยอนอย่างไม่มีขาดตกบกพร่อง ครั้งแล้วครั้งเล่า... ดูเหมือนราตรีนี้จะความลับของคนทั้งสองคงดำเนินต่อไปอีกยาว






- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
รีอัพโนะ ไม่ใช่ฟิคใหม่ 5555555555555555555555555555
ฟิคหน้ามืดตามัวจู่ๆก็แต่ง เก๊าไม่ได้หื่นจะจริงๆ =.,=
ไปด่าได้ในทวิต สวัสดี 55555555555555




No comments:

Post a Comment