[OS] Lion HUG

[OS] Lion HUG

Pairing : Seunghoon x Taehyun

Rate : G

สายลมอ่อนๆที่พัดโชยผ่านมา อากาศหนาวๆ ทำให้คนบางคนนึกถึงอดีต

ผมกำลังคิดถึงอดีตเพื่อนร่วมชั้นของผม อดีตที่ผ่านมานานแสนนาน

.

.

.

          เวลาบ่ายโมงหลังช่วงพักกลางวันในโรงเรียนอนุบาลเล็กๆแถวๆชานเมือง ช่างเป็นเวลาที่เงียบสงบ สายลมอ่อนๆที่พัดผ่านทำให้อากาศเย็นสบายไม่หนาวจนเกินไป ในเวลานี้เหล่าเด็กๆอนุบาลทั้งหลายคงจะหลับพักผ่อนกันหมดแล้ว แต่ยังมีเด็กน้อยตัวผอมคนหนึ่งที่นอนกลิ้งไปมาไม่ยอมหลับสักที

“แทฮยอนอ่า”

          ร่างบางกลิ้งไปมา ก่อนจะหันไปสะกิดคนที่นอนอยู่ข้างๆตัว

“อื้อออออออ”

          เด็กน้อยที่ถูกเรียกว่าแทฮยอนหันหน้ามาหาร่างบางทั้งๆที่ยังไม่ลืมตา

“ฮุนฮุนหนาว”

“ฮุนนี่ก็ห่มผ้าชิ จะได้ไม่หนาวนะ”

“ก็ผ้าห่มของฮุนฮุนชั้นอ่ะ ดูชิเท้าฮุนฮุนก็โผล่ออกมาแบบนี้อ่ะ”

          ซึงฮุนพูดพลางชี้ไปที่เท้าของตัวเองให้อีกคนดู คิ้วที่คล้อยต่ำลงของเด็กน้อยแทฮยอนยิ่งต่ำลงไปอีก

“ฮุนนี่ก็ห่มอีกด้านชิ ด้านนั้นมันชั้นนะ”

“ก็ฮุนฮุนชอบห่มแบบนี้อ่ะ”

         เด็กน้อยซึงฮุนทำหน้ายู่ลงเล็กน้อย นั้นทำให้ปรากฏรอยยิ้มบางๆบนใบหน้าของเด็กคิ้วตกได้เป็นอย่างดี

“งั้น”

“งั้นอะใย”

          ซึงฮุนทำหน้าสงสัยเล็กน้อย เขาเห็นแทฮยอนหันซ้ายหันขวาเหมือนมองหาอะไรบางอย่าง

“แทฮยอนจะฟ้องคุณครูหย๋อ”

           เด็กคิ้วตกคลี่ยิ้มบางๆ ก่อนจะขยับตัวเข้าไปหาเด็กตัวผอมนามว่าฮุนนี่ของเขา แทฮยอนดึงผ้าห่มของตัวเองคลุมตัวของซึงฮุนไว้เล็กน้อย

“ห่มด้วยกันนะ”

          เด็กทั้งคู่ยิ้มให้กันจนตาทั้งสองข้างแทบจะปิดสนิท ก่อนจะค่อยๆคล้อยหลับไป

“ฮุนนี่เราร้อน”

          แทฮยอนลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง

“ฮุนนี่เราร้อนเอามือนายออกปาย”

“ก็ ก็ฮุนฮุนหนาว กอดไม่ได้หย๋อ”

          เด็กน้อยซึงฮุนทำเสียงงอแง

“แต่เราร้อน”

          คราวนี้แทฮยอนไม่ยอมซึงฮุนอีกต่อไป แต่คิดหรอว่าเด็กดื้ออย่างซึงฮุนจะฟัง จากที่ควรจะปล่อยซึงฮุนกลับกระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้น

“เราร้อน เอาแขนนายออกไปเยยฮุนนี่”

          ซึงฮุนเอาหน้าซุกลงกับไหล่เล็กๆของแทฮยอน ก่อนจะส่ายหัวแรงๆหลายที

“ครูหยางฮ้าปปปป ฮุนฮุนแกล้งแทฮยอนฮ้าปปปปป”

          แทฮยอนส่งเสียงตะโกนลั่นห้อง ทำให้คุณครูยางฮยอนซอกต้องลุกขึ้นมาดู

“ถ้าซึงฮุนไม่นอนดีๆคุณครูจะไม่ให้ซึงฮุนนอนใกล้แทฮยอนอีกนะครับ”

“ก็ ก็ฮุนฮุนหนาวนี่ฮัป”

          ซึงฮุนพูดเสียงเบาพลางหลบสายตาคุณครูที่จ้องมา สิ่งที่ซึงฮุนกลัวมากที่สุดก็คือการโดนจับแยกกับแทฮยอน เขาอยากเล่นกับแทฮยอน อยากกินข้าวกับแทฮยอน อยากคุยด้วย อยากนอนใกล้ๆกับแทฮยอน ถึงแม้เด็กแทฮยอนจะยอมเขาบ้างไม่ยอมบ้าง แต่เขาก็ชอบที่จะอยู่กับแทฮยอน ชอบที่จะออดอ้อนแทฮยอน ชอบมากที่สุดเลย

อีซึงฮุนชอบอยู่กับแทฮยอนนะ

.

.

.

.

แต่นั่นเป็นเพียงอดีตครับ

          เมื่อก่อนซึงฮุนตามอ้อนแทฮยอนยังไง ตอนนี้มันไม่ใช่แล้วครับ ซึงฮุนคนขี้อ้อนหายไปแล้ว

“ฮุนนี่ แทฮยอนหนาว”

          เสียงใสเอ่ยขึ้น

“ก็บอกให้ใส่เสื้อหนาๆไง”

“ก็เค้าหนาว”

          เด็กคิ้วตกเอ่ยขึ้นก่อนจะเดินมายืนข้างๆ มือทั้งสองข้างถูแขนไปมา ทีตอนเด็กไม่เห็นเคยอ้อนแบบนี้เลย

“กอดหน่อย”

          ผมยืนมองหน้าแทฮยอนนิ่งอย่างชั่งใจเล็กน้อย

“ไม่”

          ผมเอ่ยปฏิเสธคนตรงหน้าไป ก่อนจะหมุนตัวเดินหันหน้าหนีออกมา

“อีซึงฮุน”

          ผมหันไปตามเสียงเรียกอีกครั้งก็พบว่าเด็กตรงหน้าพร้อมจะเหวี่ยงเต็มที่แล้ว

“สนใจแฟนหน่อยได้ปะละ อ้อนแล้วนะ”

          น้ำเสียงน้อยอกน้อยใจบวกกับคิ้วตกๆนั่นทำให้ผมอดยิ้มไม่ได้ ไม่บ่อยนักหรอกครับที่แทฮยอนจะทำตัวน่ารักแบบนี้ ผมส่ายหัวเล็กน้อยกับความเอาแต่ใจของแทฮยอน ขายาวของผมก้าวไปหยุดยืนอยู่ตรงหน้าของคนที่กำลังน้อยใจค่อยๆกางแขนออกกว้างเพื่อให้คนตรงหน้าได้เข้ามาพักอิงไออุ่นจากอ้อมกอดของผม

          เวลาเปลี่ยนอะไรๆก็มักจะเปลี่ยนตาม เช่นเดียวกับความสัมพันธ์ของเราสองคนที่เปลี่ยนไปแล้ว ตอนนี้เราสองคนไม่ใช่แค่เพื่อนร่วมชั้นกันแล้วครับ แต่เราเป็นแฟนกัน อีซึงฮุนเป็นแฟนของนัมแทฮยอน แต่มันก็ไม่ได้เปลี่ยนไปทั้งหมดหรอกครับ เมื่อก่อนฮุนฮุนอยากอยู่กับแทฮยอนยังไง ตอนนี้อีซึงฮุนนี่ก็อยากอยู่กับแทฮยอนแบบนั้นและคงไม่มีวันเปลี่ยนไป

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

อันนี้ฟิคสั้นเรื่องแรกที่เขียนเลยอ่ะ ฟิคอนุบาลใสๆ

อารมณ์ตอนเห็นรูปฮุนนัมหน้า wwic ที่โซลแล้วหวีดแรงมาก 5555