Monday, February 15, 2016

[os] Be jealous.




Be jealous.










Pairing: Seunghoon x Taehyun
Rate: nc
Note: เหตุเกิดเพราะเกมเปเปโร่ ปล.มีเนื้อหาอยู่นิดนึง นอกนั้นกามล้วนๆ










          คอนโดหรูดูเงียบสงัดในยามวิกาล ทว่าชั้นที่อยู่สูงขึ้นไปนั้นกลับมีอยู่ชั้นนึงที่เกิดเสียเอะอะโวยวายดังลั่น ข้าวของมากมายถูกกวาดลงพื้น ซึงฮุนกำลังหงุดหงิด เมื่อช่วงบ่ายของวันนี้ในขณะที่ซึงฮุนกำลังไถทวิตเตอร์ไล่เก็บรูปแฟนหนุ่มของเขาที่เป็นนักร้องดังจาก Fansite ต่างๆอย่างเพลินใจ จู่ๆเขาก็ไปสะดุดเข้ากับภาพๆนึง เป็นภาพแคปจากรายการโทรทัศน์ตอนแฟนของเขากำลังเล่นเกมเปเปโร่กับนักร้องในวงอีกคน



          รู้สึกเหมือนถูกมีดแหลมเป็นร้อยเป็นพันเล่มปักอยู่กลางอก ทำไมที่รักของเขาต้องไปเล่นเกมแบบนั้นวะ !!!



          ความโกรธมากมายกำลังสุมอยู่ในอก และนั่นเป็นสาเหตุให้ประธานห้างดังในย่านกังนัมคนนี้ถึงกับไม่มีกระจิตกระใจจะทำงานตรงหน้าอีกต่อไป ร่างสูงกลับมาถึงห้องตั้งแต่ช่วงหัวค่ำ ภายในห้องว่างเปล่ามีเพียงความมืดมิดที่อยู่รอให้เขาทักทาย



          คนรักของเขายังไม่กลับมา



หมายเลขที่ท่านเรียกไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้ กรุณาฝากข้อความหลังจากได้ยินเสียงสัญญาณ


          เสียงสัญญาณดังขึ้นซึงฮุนถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ก่อนจะปาเครื่องมือสื่อสารนั่นลงพื้นอย่างไม่สนใจใยดีจอกระจกแตกละเอียดยับแต่เขากลับยังไม่หายหงุดหงิดเลยแม้แต่น้อย หนังสือมากมายบนตู้ถูกปัดลงพื้นตามแรงอารมณ์ แจกันใบงามถูกเหวี่ยงลงบนกระเบื้องเย็นเฉียบอย่างไม่ใยดีก่อนที่มือเรียวจะถอดเสื้อผ้าของตัวเองโยนไปคนละทางแล้วหายเข้าไปละงับอารมณ์โกรธในห้องน้ำ



          ร่างสูงแช่กายอยู่ภายในอ่างน้ำกว้าง กลิ่นวนิลาอ่อนๆจากครีมอาบน้ำที่ผสมลงในอ่างลอยเข้าจมูกช่วยให้ผ่อนคลายลงไปได้บ้าง จุกขวดสีเข้มของ Romanee-Conti DRC 1990 ถูกดึงออกก่อนที่ปากขวดจะจรดลงกับขอบแก้วทรงสูง น้ำสีสวยถูกเติมลงไปที่ก้นแก้วในปริมาณที่พอเหมาะ ซึงฮุนยกแก้วไวน์รสเลิศขึ้นปรายตามองน้ำสีแดงอมม่วงนั่นอยู่ชั่วครู่แล้วขยับมือเขย่าแก้วไวน์เบาๆ สูดกลิ่นหอมของผลไม้สุกที่ผ่านการบ่มมาเป็นอย่างดีเข้าไปในปอด


          ซึงฮุนสูดลมผ่านไรฟันเข้าไปในปากให้เกิดฟองน้อยๆในขณะที่กำลังจิบไวน์ เพื่อให้รสของมันฟุ้งกระจายไปทั่วปาก จากลิ้นเข้าไปในลำคอ สีหน้าเหยเกปรากฏขึ้นหลังจิบเข้าไปได้เพียงนิด เดิมทีตัวเขาไม่ค่อยจะใคร่ลิ้มลองของพวกนี้มากนัก เพราะซึงฮุนก็เป็นเพียงแค่ผู้ชายคออ่อนคนหนึ่งที่ดื่มได้เพียงแก้วสองแก้วก็เริ่มมึนแล้ว ผิดกับแฟนหนุ่มของเขาลิบลับ ขานั้นน่ะสามารถดื่มได้ยันสว่าง



          ในขณะที่ดื่มด่ำกับรสกลมกล่อมปนฝาดนั่นไปแก้วแล้วแก้วเล่าเขาก็ปล่อยให้ความคิดล่องลอยไปเรื่อยๆ ภาพวันคืนดีๆหลั่งไหลเข้ามาซ้อนทับภาพฉากเล่นเกมเปเปโร่ไปจนหมดสิ้น



          ก็แค่เกมเอง


          คิดได้แบบนั้นก็ยกไวน์ขึ้นดื่มจนหมดแก้ว นิ้วเรียวที่เริ่มเปื่อยวางแก้วลงบนขอบอ่างก่อนจะลุกขึ้นยืนแล้วเดินเซๆไปยังอ่างล้างหน้า ใบหน้าแดงก่ำปรากฏเด่นชัดอยู่บนกระจกบานใหญ่ โฟมล้างหน้าสำหรับบุรุษถูกมือเรียวถูวนไปมาบนใบหน้าก่อนจะล้างออกจนหมดจรด ผ้าขนหนูผืนหนาถูกหยิบขึ้นมาซับหยาดน้ำที่เกาะตามใบหน้าและเรือนร่าง โลชั่นบำรุงผิวถูกชโลมไปทั่วผิวเนียนที่ผ่านการดูแลมาเป็นอย่างดี ร่างสูงส่งยิ้มให้กับตนเองในกระจกอีกครั้งก่อนจะหยิบเสื้อคลุมอาบน้ำขึ้นมาคลุมตัวแล้วก้าวออกจากห้องน้ำไป


          นั่งลงบนเตียงกว้างหยิบแท็บเล็ตขึ้นมากดเข้าโปรแกรมแชทหาเลขาคนสนิทให้ซื้อมือถือเครื่องใหม่ไว้ให้เขาในเช้าวันมะรืนและพรุ่งนี้เขาจะไม่เข้าไปทำงาน สั่งงานเสร็จซึงฮุนก็วางอุปกรณ์ IT นั่นลงกับโต๊ะตรงหัวเตียง ร่างสูงลุกขึ้นยืนอีกครั้งเดินตรงไปยังเครื่องปรับอากาศ ลดอุณหภูมิภายในห้องจนอากาศเย็นฉ่ำ เอื้อมมือไปปิดไฟก่อนจะปลดเปลื้องผ้าคลุมอาบน้ำออกจากร่างกายแล้วเดินกลับไปแทรกตัวลงภายใต้ผ้านวมผืนหนา











          ผ่านไปไม่กี่ชั่วโมงเสียงปลดล็อกประตูก็ดังขึ้นพร้อมกับชายหนุ่มร่างโปร่งที่ก้าวเข้ามายังด้านใน ผมสีสว่างทรงแสกกลางเป็นเอกลักษณ์ทำให้คนทั่วไปสามารถจดจำได้ง่ายบัดนี้ถูกรวบมัดเอาไว้ด้านหลังจนเผยให้เห็นผมด้านข้างที่ถูกไถออกจนสั้นเตียน กระนั้นก็ยังคงทรงสเน่ท์จนหลายคนไม่อาจละสายตาไปจากเขาได้ ในห้องที่มืดมิดทำเอาแทฮยอนนึกฉงนใจอยู่ไม่น้อยเพราะปกติเจ้าของห้องจะต้องรอให้เขากลับมาก่อนถึงจะเข้านอน แต่เมื่อเปิดไฟจนสว่างทั่วห้องก็ถึงกับผงะ



          อย่างกับโดนพายุพัดโหมกระหน่ำเข้ามาในห้อง


          ข้าวของกระจัดกระจายอยู่เต็มพื้นรวมทั้งซากโทรศัพท์มือถือที่เขาจำได้ว่าเป็นของคนรักของตนเองตกอยู่ไม่ไกล แทฮยอนเปิดประตูห้องนอนออกอย่างเบามือ สอดส่ายสายตาไปทั่วห้องจนพบกับเสื้อคลุมอาบน้ำที่กองอยู่ปลายเตียงก่อนจะกระตุกยิ้มออกมา เขารู้ดีว่ามีไม่กี่เหตุผลหรอกที่จะทำให้อีกคนอาละวาดได้


          สงสัยจะเห็นรายการนั่นแล้ว....



          เขาควรจะหงุดหงิดที่กลับห้องมาแล้วเจอกับสภาพแบบนั้น เขาควรจะโมโหที่อีกคนทำลายข้าวของจนพังยับ ทว่าไม่เลย.... แทฮยอนชอบเวลาที่ซึงฮุนหึงเขา เพราะอีกฝ่ายเป็นถึงผู้บริหารห้างดัง เป็นความหวังของครอบครัวส่วนเขาก็เป็นนักร้องที่กำลังมีชื่อเสียง เรื่องทั้งหมดระหว่างเขาทั้งคู่จึงถูกเก็บเอาไว้เป็นความลับ ไม่มีใครรู้ ไม่บอกใคร และจะไม่แสดงออกในที่สาธารณะทุกกรณี แม้ตัวเขาเองจะเผลอแสดงกริยาบางอย่างออกสื่อตามความเคยชินเมื่ออยู่ใกล้กันไปบ้าง แต่ด้วยความที่คนทั่วไปเข้าใจว่าเขาทั้งคู่สนิทกันมาตั้งแต่สมัยเรียนก็เลยไม่มีใครจับได้เรื่องความสัมพันธ์ระหว่างเรา ฉะนั้นการที่ซึงฮุนหึงแล้วมาลงกับข้าวของจึงถือเป็นการแสดงออกว่าเรายังรู้สึกต่อกันอยู่เช่นเดิม



          สิ่งของน่ะต่อให้ราคาแพงแค่ไหนเดี๋ยวเจ้าของห้างเขาก็ซื้อเข้ามาใหม่ได้ แต่นัมแทฮยอนกับอีซึงฮุนน่ะมีแค่คนเดียว



          แทฮยอนเข้าไปอาบน้ำในห้องน้ำก่อนจะเดินออกมาพร้อมกับร่างกายที่เปลือยเปล่า แสงไฟจากด้านนอกที่เล็ดลอดเข้ามาทำให้เขามองเห็นกลุ่มผมสีน้ำตาลเข้มบนเตียงที่ซุกอยู่ใต้ผ้าห่ม ไหล่ขาวตัดกับที่นอนสีครามเข้มนั่นทำให้หัวใจเขาเต้นระรัวได้เสมอ



          ขายาวก้าวไปกระชับผ้าม่านให้ปิดสนิทก่อนที่จะทรุดตัวลงนอนข้างๆเจ้าของห้อง มือหนาลูบไล้ใบหน้าขาวเนียนก่อนจะไล่ต่ำลงมาถึงแผงอกแกร่ง เมื่อได้ยินเสียงครางฮือเพราะถูกรบกวนจากคนที่หลับพริ้มอยู่ก็ยกยิ้มออกมาก่อนจะขยับกายเข้าไปแนบชิดเบียดเสียดเพื่อหาไออุ่น อุ่นไปทั้งร่าง....



“ทำไมถึงถอดเสื้อผ้านอนตอนเมาแบบนี้ครับ.... เดี๋ยวก็ไม่สบาย”


         กระซิบถามเสียงพร่าในขณะที่ค่อยๆขยับกายขึ้นคร่อมคนตัวสูงเอาไว้ กดจูบซับลงไปที่หน้าผาก ปลายจมูก เนื้อแก้มนุ่ม แล้วจบลงที่สันกรามของคนใต้ร่างแล้วซุกหน้าลงที่ลำคอ จงใจเป่าลมอุ่นต้องเนื้ออ่อนเพื่อให้อีกคนขนลุกเล่นๆ



ถอดรอแทฮยอน


          ใช่เพียงวาจาที่ยั่วยุ เจ้าของห้างดังปรือตาขึ้นมองคนบนร่างทั้งๆที่ยังสะลืมสะลืออยู่แต่กลับจงใจยั่วยวนอีกฝ่ายเข้าเสียอย่างนั้น มือเรียวยกขึ้นจับโครงหน้าหวานของคนรักก่อนจะส่งยิ้มกว้างให้แล้วพลิกตัวขึ้นมาคร่อมอีกคนเอาไว้แทน ทำเอาคนถูกกระทำหัวเราะคิกคักออกมาอย่างชอบอกชอบใจ



          จูบเร่าร้อนถูกป้อนให้คนใต้ร่างอย่างถึงใจ ลิ้นอุ่นไล้เกี่ยวกระหวัดหลอกล้อกันไปมาทั่วโพลงปาก ดูดดึงความหอมหวานภายในโพลงปากของกันละกันอย่างกระหายอยาก แม้ว่าจะไม่เคยขาดแต่กลับไม่เคยพอ ต่อให้เขาทั้งคู่ปล้ำจูบกันวันละหลายๆรอบจนเกือบจะขาดอากาศหายใจพวกเขาก็ไม่เคยรู้สึกหน่ายกับสัมผัสที่มอบให้กันเลยแม้แต่น้อย มีแต่จะต้องการเพิ่มมากขึ้นทุกวันๆ



          จูบซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนปากเริ่มบวมช้ำแทฮยอนก็ดันอกอีกคนออกห่างเพื่อพักหายใจ



“ไม่ได้โกรธผมอยู่เหรอครับฮยอง”


          ร่างสูงกดจูบลงบนกกหูไล่ลงมาจนถึงเนินไหล่ของคนรักดูดเม้มให้พอขึ้นสีจางๆก่อนจะละใบหน้าขึ้นมาสบตากับคนใต้ร่าง ปลายจมูกแนบชิดสนิทกัน ริมฝีปากแตะกันเบาๆก่อนจะเอ่ยพูดทั้งแบบนั้นเหมือนที่ชอบทำบ่อยๆ



“โกรธครับ ....และกำลังจะลงโทษ


          พูดจบก็ก้มลงไปซุกไซร้ลำคอระหงขบเม้มเบาๆไปทั่วทุกหนทุกแห่งโดยไม่ทิ้งร่องลอยอะไรเอาไว้ เพราะหน้าที่การงานของคนใต้ร่างไม่อาจจะปล่อยให้เกิดตำหนิขึ้นบนร่างกายแสนบอบบางนี้ได้ มือเรียวเลื่อนต่ำลงไปลูบไล้ทั้งหน้าอก หน้าท้อง และสีข้างของคนใต้ร่าง บีบเคล้นจนเนื้อกายขึ้นสีแดงไปทั่ว



“ลงโทษด้วยการไม่อนุญาตให้แทฮยอนไปทำงานพรุ่งนี้”


          เอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงกดต่ำก่อนจะก้มลงไปดูดดึงหน้าท้องแบนราบของคนใต้ร่างอย่างแรง และแน่นอนว่ามันแรงพอที่จะทำให้เกิดรอยช้ำไปอีกหลายวัน ใต้ร่มผ้าน่ะ มีซึงฮุนคนเดียวที่มีสิทธิได้เห็นมัน



“คนเผด็จการ”


          พูดเหมือนตำหนิแต่กลับกระทำตรงข้าม ฝ่ามือที่หนากว่าคนด้านบนขยุ้มเส้นผมนุ่มสีน้ำตาลนั่นเพื่อเร้าอารมณ์ของอีกคนให้ทะย่านสูงขึ้น ครางอื้ออึ้งในลำคอแสดงอารมณ์วาบหวามที่กำลังก่อเกิดออกอย่างไม่ปิดบัง



          ในขณะที่ร่างสูงแทรกกายลงตรงระหว่างขาของอีกคนร่างบางก็ยกขาขึ้นอ้ากว้างอย่างรู้งาน ซึงฮุนยิ้มกับท่าทางเหล่านั้นก่อนจะหยัดตัวขึ้นไปประกบจูบกับคนใต้ร่างอีกครั้ง มือลูบไล้ไปตามต้นขาของคนอายุน้อยกว่าจนขนอ่อนพร้อมใจกันลุกชัน มืออีกข้างนวดคลึงสะโพกนิ่มเข้าอย่างแรงเมื่อนึกหมั่นเคี้ยวขึ้นมา



          แม้จะรู้สึกเจ็บกับบางสัมผัสที่ได้รับ แต่แทฮยอนก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าเขาต้องการมัน ความเสียวซ่านก่อตัวขึ้นสูงพร้อมๆกับเสียงหอบหายใจที่ดังถี่ขึ้นเรื่อยๆของเขาทั้งคู่ รู้สึกเหมือนตกอยู่ในวังวนของตัณหาและราคะจนไม่สามารถถอนตัวออกมาได้ มีแต่จะพากันดำดิ่งลงสู่ห้วงอารมณ์ของการเสพสุขในเรือนร่างของกันและกัน



          ฟันคมถูกงับลงบนบ่ากว้างของคนพี่เมื่อจู่ๆก้านนิ้วยาวก็ชำแรกเข้าไปในตัวของเขาโดยไม่มีการบอกกล่าว ร่างสูงหัวเราะออกมาเบาๆก่อนจะซุกหน้าลงไปสูดดมกลิ่นวนิลาจากคนใต้ร่างเข้าสู่ปอด ขยับก้านนิ้วอย่างเอาแต่ใจนคนถูกกระทำบีบมัดกล้ามเนื้อที่ท่อนแขนของเขาเอาไว้แน่น ในหน้าเชิดสูงพร้อมกัดริมฝีปากล่างเพื่อกลั้นเสียง


          แทฮยอนไม่ใช่พวกที่เจ็บนิดเจ็บหน่อยก็ร้องเหมือนพวกผู้หญิงที่ซึงฮุนเคยผ่านมา ซึงฮุนชอบที่แทฮยอนกล้าแลกกล้าได้กล้าเสีย หากก้าวผ่านความเจ็บนี้ไปก็จะพบแต่ความสุขที่เขามอบให้จนล้นอก



          เล้าโลมคนใต้ร่างอยู่ได้ไม่นานนิ้วเรียวก็ถูกดึงออกและแทนที่ด้วยสิ่งที่ใหญ่โตกว่า แม้ซึงฮุนจะยังทำใจเย็นค่อยๆดันท่อนเนื้อเข้าไปช้าๆอยู่บ้างแต่ความเจ็บปวดก็ยังคงเกิดขึ้นจนคนใต้ร่างยกมือขึ้นข่วนหลังอีกคนจนเป็นทางยาว



“ซี้ดดดดดด เสียวมากเหรอครับ.... ข่วนซะแรงเชียว”


          ตีแขนคนด้านบนไปหนึ่งทีเพราะคำพูดล้อเลียนแสนน่าอายนั่น


“ตีฮยองเหรอ”


          สิ้นคำถามที่ไม่ต้องการคำตอบก็ชักตัวตนด้านล่างออกจนเกือบสุดแล้วสอดใส่เข้าไปใหม่จนเกิดเสียงเนื้อกระทบกันอย่างแรง


“อึก”



          แรงจากจากคนอายุมากกว่าทำเอารู้สึกจุกจนน้ำตาเล็ด ท่อนเนื้ออุ่นบดเบียดเข้ามาในช่องทางอ่อนนุ่มอย่างแรง ซึงฮุนพยายามต่อสู้กับแรงตอดรัดจากคนใต้ร่างอย่างหนักจนในที่สุดความเป็นชายของเขาก็สามารถขยับเข้าออกในร่างบางได้ง่ายขึ้น สอสะโพกถี่ขึ้นเรื่อยๆตามอารมณ์รักที่สูงขึ้น



          ริมฝีปากที่เคยเอื้อนเอ่ยเสียงพูดคุยบัดนี้กลับขยับอ้าออกเพียงเพื่อปลดปล่อยเสียงครางกระเส่าเท่านั้น อุณหภูมิของร่างกายไต่ระดับสูงขึ้นเรื่อยๆเพราะไฟรักที่กำลังสุมอยู่ในอกร้อนจนแทบจะเผาไหม้เขาทั้งคู่ให้หลอมละลาย



“ซ ซึงฮุนนา ร แรงอีก อื้อ แรงอีก”


          คนช่างแกล้งหยุดการกระทำลงอย่างกะทันหันทำเอาคนที่กำลังหลับตาพริ้มเคลิ้มไปกับสัมผัสถึงกับลืมตาขึ้นมามองค้อนใส่ ร่างสูงหัวเราะออกมาอีกครั้งอย่างอารมณ์ดี รอยยิ้มร้ายๆที่ปรากฏอยู่บนใบหน้าของคนรักทำให้แทฮยอนรู้ทันทีว่าอีกคนต้องการอะไร เขากัดริมฝีปากล่างของตัวเองก่อนจะดึงใบหน้าของคนด้านบนลงมาจูบแล้วพลิกร่างกายของตนขึ้นไปอยู่ด้านบนอีกครั้ง เมื่อแลกน้ำลายกับคนใต้ร่างจนพอใจแล้วก็ขยับกายให้เข้าที่เข้าทาง วางฝ่ามือลงบนหน้าท้องที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามของอีกคนก่อนจะยกกายขึ้นสูงแล้วทิ้งตัวลงมาซ้ำๆโดยที่ดวงตาฉ่ำปรือยังคงประสานกับคนใต้ร่างอย่างสื่อความหมาย


          แก้มก้นเนียนถูกอีกคนบีบขย้ำเข้าอย่างแรงช่วยกระตุกความซ่านให้กับแทฮยอนได้เป็นอย่างดี


“อ๊ะ อ๊ะ อื้อ อ่า”


          ปลายแท่งเนื้อที่เข้าไปลึกกว่าปกติสัมผัสเข้ากับจุดกระสันในทุกครั้งที่ทิ้งตัวลงมาทำเอาแทฮยอนรู้สึกดีจนแทบจะขยับตัวต่อไปไม่ไหว จังหวะรักที่เคยเร็วก็ค่อยๆแผ่วลงเรื่อยๆจนรู้สึกหงุดหงิดในตัวเองอยู่ไม่น้อย


“หมดแรงแล้วเหรอครับตัวแสบ”



          พูดจบก็ดันอีกคนให้นอนราบลงไปกับฟูกนุ่ม ซึงฮุนไม่ชอบให้จังหวะการร่วมรักติดขัด ท่อนเนื้อที่ไม่ได้ถูกดึงออกขยับอีกครั้งโดยไม่เว้นช่วงให้แทฮยอนได้พักหายใจนานนัก มือเรียวจับเข่าทั้งสองของคนใต้ร่างแยกออกจากกันกว้างเพื่อให้ถาโถมร่างกายได้ถนัดถนี่ยิ่งขึ้น เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังลั่นแข่งกับเสียงหอบหายใจอย่างติดขัดของคนทั้งสอง ร่างกายของแทฮยอนสั่นคลอนตามแรงโถมจากคนด้านบนจนยางที่เคยใช้รวบผมยาวสีสว่างหลุดออกในที่สุด








          เพลงรักเร่าร้อนที่ต่างช่วยกันบรรเลงก็เดินทางมาจนถึงท่อนสุดท้าย


“จะ จะแตก อ๊ะ”


          เอ่ยบอกก่อนมือหนาจะขยับลงไปหมายจะปลดปล่อยความอึดอัดของตน ทว่าคนพี่กลับคว้าและตรึงข้อมือทั้งสองข้างของเขาเอาไว้กับที่นอน กดยิ้มมุมปากแล้วก้มลงมาจรดริมฝีปากดูดดึงลิ้นอุ่นของแทฮยอนอีกครั้งโดยที่สะโพกก็สอบกายเข้ามารุนแรงและเร็วขึ้นเรื่อยๆ นิ้วมือทั้งสิบค่อยๆประสานกันแนบแน่นก่อนที่ร่างกายที่บดเบียดเข้าหากันอย่างแรงจะหยุดลงพร้อมกับธารน้ำสีขาวขุ่นที่ล้นทะลักออกมาจากคนทั้งสอง


          จูบเร่าร้อนแปรเปลี่ยนเป็นจูบอ่อนโยนเพื่อส่งผ่านความรู้สึกดีๆให้แก่กัน ละริมฝีปากออกมาสบตาคนใต้ร่างเพียงครู่แล้วกดจูบหนักๆลงไปที่ขมับชื้นอย่างรักใคร่


“รักนะครับ รักมากๆ”


          ก้มลงไปประกบจูบซ้ำๆจนอารมณ์ที่เพิ่งดับมอดไปเมื่อครู่ถูกจุดขึ้นมาอีกครั้ง


           คนอายุมากกว่าอุ้มอีกคนขึ้นแนบอกก่อนจะลุกจากที่นอน ขายาวก้าวไปยังผ้าม่านสีเข้มก่อนจะเปิดมันออก ประตูกระจกถูกเลื่อนจนสุดก่อนที่เขาจะปล่อยร่างคนรักให้เป็นอิสระ ทันทีที่เท้าแตะลงบนพื้นแทฮยอนก็ถูกจับหันหน้าออกจากตัวคอนโด มือหนารีบคว้าจับขอบระเบียงเอาไว้ให้มั่นเพื่อรอรับแรงโถมกายจากทางด้านหลัง


          แท่งร้อนสอดเข้าไปในช่องทางอุ่นอย่างรวดเร็วง่ายดายกว่าตอนแรก ซึงฮุนโถมกายใส่อีกคนไม่ยั้งจนแทฮยอนครางออกมาดังลั่นอย่างสุขสม มือเรียวที่เอื้อมไปนวดคลึงเนินเนื้อบนหน้าอกของคนด้านหน้าเลื่อนขึ้นมาจับปลายคางรั้งเข้าหาก่อนจะปิดปากที่บวมช้ำของอีกคนด้วยกลีบปากของตน หยาดเหงื่อไหล่ย้อยลงตามแรงขยับที่หนักหน่วงของคนทั้งสอง ร่างกายสั่นไหวจนก่อเกิดเสียงกระแทกดังระงมไปทั่วในความมืดมิด และเพราะชั้นนี้เป็นชั้นบนสุดที่มีเขาเพียงคนเดียวเป็นเจ้าของจึงทำให้คนทั้งสองไม่ต้องกลัวว่าจะมีใครมาเห็นเข้าโดยบังเอิญ บทรักรุนแรงดำเนินมาจนใกล้จะสุดทางร่างสูงก็พลิกตัวอีกคนให้หันกลับมา แทรกกายไปตรงระหว่างขาของแทฮยอนก่อนที่คนน้องจะยกแขนขึ้นโอบรอบคอแล้วเกี่ยวขาเข้ากับเอวสอบ



          สอดกายเข้าไปในช่องทางร่วมรักอีกครั้งก่อนจะเงยหน้าขึ้นมากดจูบที่แสนดูดดื่มกับคนตรงหน้า รสฝาดของเลือดสัมผัสเข้าที่ลิ้นหยาบทว่าไม่ได้ทำให้การร่วมรักติดขัดเลยแม้แต่น้อย



          ซึงฮุนหมุนตัวกลับมายังประตูที่ถูกเปิดทิ้งไว้ ดันแผ่นหลังของแทฮยอนให้แนบกับกระจกเย็นแล้วสอบสะโพกเข้าไปอีกครั้ง แกนกายบดเบียดต่อสู้กับแรงบีบรัดจนแทบทนไม่ไหว ไม่นานก็ปลดปล่อยออกมาพร้อมกันหยุดพักหายใจอยู่เพียงครู่แล้วก้มลงไปกระซิบกับอีกคนด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา


“ต่อตรงไหนดีครับ”









          สองร่างนอนเบียดกันอยู่บนโซฟาสีขาวสะอาดกลางห้องโดยที่หลักฐานการสำเร็จความใคร่ก็ยังคงเปรอะเปื้อนอยู่ตามร่างกาย แทฮยอนนอนหอบหายใจอยู่บนร่างของเจ้าของห้อง มือซนเขี่ยตุ่มไตสีชมพูเล่นไปมาก่อนที่บางอย่างของเขาทั้งคู่จะขยับขยายขึ้นมาอีกครั้ง นั่นทำให้แววตาฉ่ำเยิ้มของแทฮยอนแปรเปลี่ยนเป็นดวงตาของแมวซนอีกครั้ง


“ผมอยากลองเอากับฮยองที่ชั้นหนังสือจัง”



          คิ้วบางของคนใต้ร่างขมวดกันยุ่งก่อนจะเอ่ยตอบด้วยประโยคที่ทำให้แทฮยอนเนื้อเต้นจนแทบจะทนไม่ไหว


“งั้นเดี๋ยวมะรืนนี้ไปเลือกชั้นใหม่กับฮยองด้วยนะครับตัวแสบ”



          พูดจบก็อุ้มคนด้านบนไปยังเป้าหมายต่อไป เล้าโลมกันเพียงนิดก่อนจะสานต่อกิจกรรมเข้าจังหวะอีกครั้งและอีกครั้ง


          ไม่มีใครรู้ว่าเกมรักนี้จะจบลงเมื่อไหร่ อาจจะตอนสว่าง.... หรือตอนที่คนทั้งคู่ต่างก็หมดแรงกันไปเอง





Rrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr
           เสียงเครื่องมือสื่อสารดังขึ้นในขณะที่คนทั้งสองเพิ่งได้นอนเมื่อไม่กี่ชั่วโมงที่แล้ว แทฮยอนคว้ามือถือเครื่องสวยก่อนจะปรือตามองชื่อของสายเรียกเข้า


“ฮยอง ผมลืมโทรไปลางาน”
“ช่างมัน”



          ร่างสูงบอกปัดก่อนจะแย้งเครื่องมือสื่อสารของแทฮยอนมากดรับ


“นี่ซึงฮุนนะครับ พอดีแทฮยอนป่วย ขยับร่างกายแทบไม่ได้ เดี๋ยวส่งยอดค่าเสียหายของงานวันนี้ไปที่เลขาผมได้เลยนะครับ ขอบคุณครับ”


          ว่าจบก็ดปิดเครื่องแล้ววางมันไว้บนโต๊ะข้างหัวนอนก่อนจะดึงร่างบางเข้ามากอดเอาไว้แนบอก กดจูบลงบนกระหม่อมแล้วปิดเปลือกตาลงอีกครั้ง


“รักซึงฮุนฮยองนะครับ”



          แทฮยอนหยัดตัวขึ้นไปจูบปลายคางของคนอายุมากกว่าก่อนที่ทั้งสองจะส่งยิ้มให้กันแล้วจมดิ่งสู่ห้วงนิทราไปในที่สุด






Be jealous/END
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
ตอนแรกตั้งใจจะเขียนเรท x แต่ทำไปทำมาดันใส่เนื้อเรื่องเยอะไปหน่อยเลยขยับมาเป็น nc
ก็นั่นแหละครับ เรื่องมันเกิดจากความหึงหวงจริงจริ๊งงงงงงงงงง


.
.

.




แถมรูปเจ้าของห้างหน่อย










1 comment:

  1. คือมันแบบ....งื้อออออ
    ขอบคุณนะคะไรท์สำหรับฟิคแซ่บๆ

    ReplyDelete