Be
jealous.
Pairing: Seunghoon x Taehyun
Rate: nc
Note: เหตุเกิดเพราะเกมเปเปโร่ ปล.มีเนื้อหาอยู่นิดนึง
นอกนั้นกามล้วนๆ
คอนโดหรูดูเงียบสงัดในยามวิกาล
ทว่าชั้นที่อยู่สูงขึ้นไปนั้นกลับมีอยู่ชั้นนึงที่เกิดเสียเอะอะโวยวายดังลั่น
ข้าวของมากมายถูกกวาดลงพื้น ซึงฮุนกำลังหงุดหงิด เมื่อช่วงบ่ายของวันนี้ในขณะที่ซึงฮุนกำลังไถทวิตเตอร์ไล่เก็บรูปแฟนหนุ่มของเขาที่เป็นนักร้องดังจาก
Fansite
ต่างๆอย่างเพลินใจ จู่ๆเขาก็ไปสะดุดเข้ากับภาพๆนึง เป็นภาพแคปจากรายการโทรทัศน์ตอนแฟนของเขากำลังเล่นเกมเปเปโร่กับนักร้องในวงอีกคน
รู้สึกเหมือนถูกมีดแหลมเป็นร้อยเป็นพันเล่มปักอยู่กลางอก
ทำไมที่รักของเขาต้องไปเล่นเกมแบบนั้นวะ !!!
ความโกรธมากมายกำลังสุมอยู่ในอก
และนั่นเป็นสาเหตุให้ประธานห้างดังในย่านกังนัมคนนี้ถึงกับไม่มีกระจิตกระใจจะทำงานตรงหน้าอีกต่อไป
ร่างสูงกลับมาถึงห้องตั้งแต่ช่วงหัวค่ำ
ภายในห้องว่างเปล่ามีเพียงความมืดมิดที่อยู่รอให้เขาทักทาย
คนรักของเขายังไม่กลับมา
‘หมายเลขที่ท่านเรียกไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้
กรุณาฝากข้อความหลังจากได้ยินเสียงสัญญาณ’
เสียงสัญญาณดังขึ้นซึงฮุนถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ก่อนจะปาเครื่องมือสื่อสารนั่นลงพื้นอย่างไม่สนใจใยดีจอกระจกแตกละเอียดยับแต่เขากลับยังไม่หายหงุดหงิดเลยแม้แต่น้อย
หนังสือมากมายบนตู้ถูกปัดลงพื้นตามแรงอารมณ์ แจกันใบงามถูกเหวี่ยงลงบนกระเบื้องเย็นเฉียบอย่างไม่ใยดีก่อนที่มือเรียวจะถอดเสื้อผ้าของตัวเองโยนไปคนละทางแล้วหายเข้าไปละงับอารมณ์โกรธในห้องน้ำ
ร่างสูงแช่กายอยู่ภายในอ่างน้ำกว้าง
กลิ่นวนิลาอ่อนๆจากครีมอาบน้ำที่ผสมลงในอ่างลอยเข้าจมูกช่วยให้ผ่อนคลายลงไปได้บ้าง
จุกขวดสีเข้มของ Romanee-Conti DRC 1990
ถูกดึงออกก่อนที่ปากขวดจะจรดลงกับขอบแก้วทรงสูง
น้ำสีสวยถูกเติมลงไปที่ก้นแก้วในปริมาณที่พอเหมาะ ซึงฮุนยกแก้วไวน์รสเลิศขึ้นปรายตามองน้ำสีแดงอมม่วงนั่นอยู่ชั่วครู่แล้วขยับมือเขย่าแก้วไวน์เบาๆ
สูดกลิ่นหอมของผลไม้สุกที่ผ่านการบ่มมาเป็นอย่างดีเข้าไปในปอด
ซึงฮุนสูดลมผ่านไรฟันเข้าไปในปากให้เกิดฟองน้อยๆในขณะที่กำลังจิบไวน์
เพื่อให้รสของมันฟุ้งกระจายไปทั่วปาก จากลิ้นเข้าไปในลำคอ
สีหน้าเหยเกปรากฏขึ้นหลังจิบเข้าไปได้เพียงนิด เดิมทีตัวเขาไม่ค่อยจะใคร่ลิ้มลองของพวกนี้มากนัก
เพราะซึงฮุนก็เป็นเพียงแค่ผู้ชายคออ่อนคนหนึ่งที่ดื่มได้เพียงแก้วสองแก้วก็เริ่มมึนแล้ว
ผิดกับแฟนหนุ่มของเขาลิบลับ ขานั้นน่ะสามารถดื่มได้ยันสว่าง
ในขณะที่ดื่มด่ำกับรสกลมกล่อมปนฝาดนั่นไปแก้วแล้วแก้วเล่าเขาก็ปล่อยให้ความคิดล่องลอยไปเรื่อยๆ
ภาพวันคืนดีๆหลั่งไหลเข้ามาซ้อนทับภาพฉากเล่นเกมเปเปโร่ไปจนหมดสิ้น
ก็แค่เกมเอง
คิดได้แบบนั้นก็ยกไวน์ขึ้นดื่มจนหมดแก้ว นิ้วเรียวที่เริ่มเปื่อยวางแก้วลงบนขอบอ่างก่อนจะลุกขึ้นยืนแล้วเดินเซๆไปยังอ่างล้างหน้า
ใบหน้าแดงก่ำปรากฏเด่นชัดอยู่บนกระจกบานใหญ่ โฟมล้างหน้าสำหรับบุรุษถูกมือเรียวถูวนไปมาบนใบหน้าก่อนจะล้างออกจนหมดจรด
ผ้าขนหนูผืนหนาถูกหยิบขึ้นมาซับหยาดน้ำที่เกาะตามใบหน้าและเรือนร่าง
โลชั่นบำรุงผิวถูกชโลมไปทั่วผิวเนียนที่ผ่านการดูแลมาเป็นอย่างดี
ร่างสูงส่งยิ้มให้กับตนเองในกระจกอีกครั้งก่อนจะหยิบเสื้อคลุมอาบน้ำขึ้นมาคลุมตัวแล้วก้าวออกจากห้องน้ำไป
นั่งลงบนเตียงกว้างหยิบแท็บเล็ตขึ้นมากดเข้าโปรแกรมแชทหาเลขาคนสนิทให้ซื้อมือถือเครื่องใหม่ไว้ให้เขาในเช้าวันมะรืนและพรุ่งนี้เขาจะไม่เข้าไปทำงาน
สั่งงานเสร็จซึงฮุนก็วางอุปกรณ์ IT นั่นลงกับโต๊ะตรงหัวเตียง
ร่างสูงลุกขึ้นยืนอีกครั้งเดินตรงไปยังเครื่องปรับอากาศ ลดอุณหภูมิภายในห้องจนอากาศเย็นฉ่ำ
เอื้อมมือไปปิดไฟก่อนจะปลดเปลื้องผ้าคลุมอาบน้ำออกจากร่างกายแล้วเดินกลับไปแทรกตัวลงภายใต้ผ้านวมผืนหนา
ผ่านไปไม่กี่ชั่วโมงเสียงปลดล็อกประตูก็ดังขึ้นพร้อมกับชายหนุ่มร่างโปร่งที่ก้าวเข้ามายังด้านใน
ผมสีสว่างทรงแสกกลางเป็นเอกลักษณ์ทำให้คนทั่วไปสามารถจดจำได้ง่ายบัดนี้ถูกรวบมัดเอาไว้ด้านหลังจนเผยให้เห็นผมด้านข้างที่ถูกไถออกจนสั้นเตียน
กระนั้นก็ยังคงทรงสเน่ท์จนหลายคนไม่อาจละสายตาไปจากเขาได้ ในห้องที่มืดมิดทำเอาแทฮยอนนึกฉงนใจอยู่ไม่น้อยเพราะปกติเจ้าของห้องจะต้องรอให้เขากลับมาก่อนถึงจะเข้านอน
แต่เมื่อเปิดไฟจนสว่างทั่วห้องก็ถึงกับผงะ
อย่างกับโดนพายุพัดโหมกระหน่ำเข้ามาในห้อง
ข้าวของกระจัดกระจายอยู่เต็มพื้นรวมทั้งซากโทรศัพท์มือถือที่เขาจำได้ว่าเป็นของคนรักของตนเองตกอยู่ไม่ไกล
แทฮยอนเปิดประตูห้องนอนออกอย่างเบามือ
สอดส่ายสายตาไปทั่วห้องจนพบกับเสื้อคลุมอาบน้ำที่กองอยู่ปลายเตียงก่อนจะกระตุกยิ้มออกมา
เขารู้ดีว่ามีไม่กี่เหตุผลหรอกที่จะทำให้อีกคนอาละวาดได้
สงสัยจะเห็นรายการนั่นแล้ว....
เขาควรจะหงุดหงิดที่กลับห้องมาแล้วเจอกับสภาพแบบนั้น
เขาควรจะโมโหที่อีกคนทำลายข้าวของจนพังยับ ทว่าไม่เลย....
แทฮยอนชอบเวลาที่ซึงฮุนหึงเขา เพราะอีกฝ่ายเป็นถึงผู้บริหารห้างดัง เป็นความหวังของครอบครัวส่วนเขาก็เป็นนักร้องที่กำลังมีชื่อเสียง
เรื่องทั้งหมดระหว่างเขาทั้งคู่จึงถูกเก็บเอาไว้เป็นความลับ ไม่มีใครรู้ ไม่บอกใคร
และจะไม่แสดงออกในที่สาธารณะทุกกรณี
แม้ตัวเขาเองจะเผลอแสดงกริยาบางอย่างออกสื่อตามความเคยชินเมื่ออยู่ใกล้กันไปบ้าง
แต่ด้วยความที่คนทั่วไปเข้าใจว่าเขาทั้งคู่สนิทกันมาตั้งแต่สมัยเรียนก็เลยไม่มีใครจับได้เรื่องความสัมพันธ์ระหว่างเรา
ฉะนั้นการที่ซึงฮุนหึงแล้วมาลงกับข้าวของจึงถือเป็นการแสดงออกว่าเรายังรู้สึกต่อกันอยู่เช่นเดิม
สิ่งของน่ะต่อให้ราคาแพงแค่ไหนเดี๋ยวเจ้าของห้างเขาก็ซื้อเข้ามาใหม่ได้
แต่นัมแทฮยอนกับอีซึงฮุนน่ะมีแค่คนเดียว
แทฮยอนเข้าไปอาบน้ำในห้องน้ำก่อนจะเดินออกมาพร้อมกับร่างกายที่เปลือยเปล่า แสงไฟจากด้านนอกที่เล็ดลอดเข้ามาทำให้เขามองเห็นกลุ่มผมสีน้ำตาลเข้มบนเตียงที่ซุกอยู่ใต้ผ้าห่ม
ไหล่ขาวตัดกับที่นอนสีครามเข้มนั่นทำให้หัวใจเขาเต้นระรัวได้เสมอ
ขายาวก้าวไปกระชับผ้าม่านให้ปิดสนิทก่อนที่จะทรุดตัวลงนอนข้างๆเจ้าของห้อง
มือหนาลูบไล้ใบหน้าขาวเนียนก่อนจะไล่ต่ำลงมาถึงแผงอกแกร่ง
เมื่อได้ยินเสียงครางฮือเพราะถูกรบกวนจากคนที่หลับพริ้มอยู่ก็ยกยิ้มออกมาก่อนจะขยับกายเข้าไปแนบชิดเบียดเสียดเพื่อหาไออุ่น
อุ่นไปทั้งร่าง....
“ทำไมถึงถอดเสื้อผ้านอนตอนเมาแบบนี้ครับ....
เดี๋ยวก็ไม่สบาย”
กระซิบถามเสียงพร่าในขณะที่ค่อยๆขยับกายขึ้นคร่อมคนตัวสูงเอาไว้
กดจูบซับลงไปที่หน้าผาก ปลายจมูก เนื้อแก้มนุ่ม แล้วจบลงที่สันกรามของคนใต้ร่างแล้วซุกหน้าลงที่ลำคอ
จงใจเป่าลมอุ่นต้องเนื้ออ่อนเพื่อให้อีกคนขนลุกเล่นๆ
“ถอดรอแทฮยอน”
ใช่เพียงวาจาที่ยั่วยุ เจ้าของห้างดังปรือตาขึ้นมองคนบนร่างทั้งๆที่ยังสะลืมสะลืออยู่แต่กลับจงใจยั่วยวนอีกฝ่ายเข้าเสียอย่างนั้น
มือเรียวยกขึ้นจับโครงหน้าหวานของคนรักก่อนจะส่งยิ้มกว้างให้แล้วพลิกตัวขึ้นมาคร่อมอีกคนเอาไว้แทน
ทำเอาคนถูกกระทำหัวเราะคิกคักออกมาอย่างชอบอกชอบใจ
จูบเร่าร้อนถูกป้อนให้คนใต้ร่างอย่างถึงใจ
ลิ้นอุ่นไล้เกี่ยวกระหวัดหลอกล้อกันไปมาทั่วโพลงปาก ดูดดึงความหอมหวานภายในโพลงปากของกันละกันอย่างกระหายอยาก
แม้ว่าจะไม่เคยขาดแต่กลับไม่เคยพอ
ต่อให้เขาทั้งคู่ปล้ำจูบกันวันละหลายๆรอบจนเกือบจะขาดอากาศหายใจพวกเขาก็ไม่เคยรู้สึกหน่ายกับสัมผัสที่มอบให้กันเลยแม้แต่น้อย
มีแต่จะต้องการเพิ่มมากขึ้นทุกวันๆ
จูบซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนปากเริ่มบวมช้ำแทฮยอนก็ดันอกอีกคนออกห่างเพื่อพักหายใจ
“ไม่ได้โกรธผมอยู่เหรอครับฮยอง”
ร่างสูงกดจูบลงบนกกหูไล่ลงมาจนถึงเนินไหล่ของคนรักดูดเม้มให้พอขึ้นสีจางๆก่อนจะละใบหน้าขึ้นมาสบตากับคนใต้ร่าง
ปลายจมูกแนบชิดสนิทกัน ริมฝีปากแตะกันเบาๆก่อนจะเอ่ยพูดทั้งแบบนั้นเหมือนที่ชอบทำบ่อยๆ
“โกรธครับ ....และกำลังจะลงโทษ
พูดจบก็ก้มลงไปซุกไซร้ลำคอระหงขบเม้มเบาๆไปทั่วทุกหนทุกแห่งโดยไม่ทิ้งร่องลอยอะไรเอาไว้
เพราะหน้าที่การงานของคนใต้ร่างไม่อาจจะปล่อยให้เกิดตำหนิขึ้นบนร่างกายแสนบอบบางนี้ได้
มือเรียวเลื่อนต่ำลงไปลูบไล้ทั้งหน้าอก หน้าท้อง และสีข้างของคนใต้ร่าง
บีบเคล้นจนเนื้อกายขึ้นสีแดงไปทั่ว
“ลงโทษด้วยการไม่อนุญาตให้แทฮยอนไปทำงานพรุ่งนี้”
เอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงกดต่ำก่อนจะก้มลงไปดูดดึงหน้าท้องแบนราบของคนใต้ร่างอย่างแรง
และแน่นอนว่ามันแรงพอที่จะทำให้เกิดรอยช้ำไปอีกหลายวัน ใต้ร่มผ้าน่ะ
มีซึงฮุนคนเดียวที่มีสิทธิได้เห็นมัน
“คนเผด็จการ”
พูดเหมือนตำหนิแต่กลับกระทำตรงข้าม
ฝ่ามือที่หนากว่าคนด้านบนขยุ้มเส้นผมนุ่มสีน้ำตาลนั่นเพื่อเร้าอารมณ์ของอีกคนให้ทะย่านสูงขึ้น
ครางอื้ออึ้งในลำคอแสดงอารมณ์วาบหวามที่กำลังก่อเกิดออกอย่างไม่ปิดบัง
ในขณะที่ร่างสูงแทรกกายลงตรงระหว่างขาของอีกคนร่างบางก็ยกขาขึ้นอ้ากว้างอย่างรู้งาน
ซึงฮุนยิ้มกับท่าทางเหล่านั้นก่อนจะหยัดตัวขึ้นไปประกบจูบกับคนใต้ร่างอีกครั้ง
มือลูบไล้ไปตามต้นขาของคนอายุน้อยกว่าจนขนอ่อนพร้อมใจกันลุกชัน
มืออีกข้างนวดคลึงสะโพกนิ่มเข้าอย่างแรงเมื่อนึกหมั่นเคี้ยวขึ้นมา
แม้จะรู้สึกเจ็บกับบางสัมผัสที่ได้รับ แต่แทฮยอนก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าเขาต้องการมัน
ความเสียวซ่านก่อตัวขึ้นสูงพร้อมๆกับเสียงหอบหายใจที่ดังถี่ขึ้นเรื่อยๆของเขาทั้งคู่
รู้สึกเหมือนตกอยู่ในวังวนของตัณหาและราคะจนไม่สามารถถอนตัวออกมาได้
มีแต่จะพากันดำดิ่งลงสู่ห้วงอารมณ์ของการเสพสุขในเรือนร่างของกันและกัน
ฟันคมถูกงับลงบนบ่ากว้างของคนพี่เมื่อจู่ๆก้านนิ้วยาวก็ชำแรกเข้าไปในตัวของเขาโดยไม่มีการบอกกล่าว
ร่างสูงหัวเราะออกมาเบาๆก่อนจะซุกหน้าลงไปสูดดมกลิ่นวนิลาจากคนใต้ร่างเข้าสู่ปอด
ขยับก้านนิ้วอย่างเอาแต่ใจจนคนถูกกระทำบีบมัดกล้ามเนื้อที่ท่อนแขนของเขาเอาไว้แน่น
ในหน้าเชิดสูงพร้อมกัดริมฝีปากล่างเพื่อกลั้นเสียง
แทฮยอนไม่ใช่พวกที่เจ็บนิดเจ็บหน่อยก็ร้องเหมือนพวกผู้หญิงที่ซึงฮุนเคยผ่านมา
ซึงฮุนชอบที่แทฮยอนกล้าแลกกล้าได้กล้าเสีย
หากก้าวผ่านความเจ็บนี้ไปก็จะพบแต่ความสุขที่เขามอบให้จนล้นอก
เล้าโลมคนใต้ร่างอยู่ได้ไม่นานนิ้วเรียวก็ถูกดึงออกและแทนที่ด้วยสิ่งที่ใหญ่โตกว่า
แม้ซึงฮุนจะยังทำใจเย็นค่อยๆดันท่อนเนื้อเข้าไปช้าๆอยู่บ้างแต่ความเจ็บปวดก็ยังคงเกิดขึ้นจนคนใต้ร่างยกมือขึ้นข่วนหลังอีกคนจนเป็นทางยาว
“ซี้ดดดดดด เสียวมากเหรอครับ....
ข่วนซะแรงเชียว”
ตีแขนคนด้านบนไปหนึ่งทีเพราะคำพูดล้อเลียนแสนน่าอายนั่น
“ตีฮยองเหรอ”
สิ้นคำถามที่ไม่ต้องการคำตอบก็ชักตัวตนด้านล่างออกจนเกือบสุดแล้วสอดใส่เข้าไปใหม่จนเกิดเสียงเนื้อกระทบกันอย่างแรง
“อึก”
แรงจากจากคนอายุมากกว่าทำเอารู้สึกจุกจนน้ำตาเล็ด
ท่อนเนื้ออุ่นบดเบียดเข้ามาในช่องทางอ่อนนุ่มอย่างแรง ซึงฮุนพยายามต่อสู้กับแรงตอดรัดจากคนใต้ร่างอย่างหนักจนในที่สุดความเป็นชายของเขาก็สามารถขยับเข้าออกในร่างบางได้ง่ายขึ้น
สอบสะโพกถี่ขึ้นเรื่อยๆตามอารมณ์รักที่สูงขึ้น
ริมฝีปากที่เคยเอื้อนเอ่ยเสียงพูดคุยบัดนี้กลับขยับอ้าออกเพียงเพื่อปลดปล่อยเสียงครางกระเส่าเท่านั้น
อุณหภูมิของร่างกายไต่ระดับสูงขึ้นเรื่อยๆเพราะไฟรักที่กำลังสุมอยู่ในอกร้อนจนแทบจะเผาไหม้เขาทั้งคู่ให้หลอมละลาย
“ซ ซึงฮุนนา ร แรงอีก อื้อ แรงอีก”
คนช่างแกล้งหยุดการกระทำลงอย่างกะทันหันทำเอาคนที่กำลังหลับตาพริ้มเคลิ้มไปกับสัมผัสถึงกับลืมตาขึ้นมามองค้อนใส่
ร่างสูงหัวเราะออกมาอีกครั้งอย่างอารมณ์ดี รอยยิ้มร้ายๆที่ปรากฏอยู่บนใบหน้าของคนรักทำให้แทฮยอนรู้ทันทีว่าอีกคนต้องการอะไร
เขากัดริมฝีปากล่างของตัวเองก่อนจะดึงใบหน้าของคนด้านบนลงมาจูบแล้วพลิกร่างกายของตนขึ้นไปอยู่ด้านบนอีกครั้ง
เมื่อแลกน้ำลายกับคนใต้ร่างจนพอใจแล้วก็ขยับกายให้เข้าที่เข้าทาง
วางฝ่ามือลงบนหน้าท้องที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามของอีกคนก่อนจะยกกายขึ้นสูงแล้วทิ้งตัวลงมาซ้ำๆโดยที่ดวงตาฉ่ำปรือยังคงประสานกับคนใต้ร่างอย่างสื่อความหมาย
แก้มก้นเนียนถูกอีกคนบีบขย้ำเข้าอย่างแรงช่วยกระตุกความซ่านให้กับแทฮยอนได้เป็นอย่างดี
“อ๊ะ อ๊ะ อื้อ อ่า”
ปลายแท่งเนื้อที่เข้าไปลึกกว่าปกติสัมผัสเข้ากับจุดกระสันในทุกครั้งที่ทิ้งตัวลงมาทำเอาแทฮยอนรู้สึกดีจนแทบจะขยับตัวต่อไปไม่ไหว
จังหวะรักที่เคยเร็วก็ค่อยๆแผ่วลงเรื่อยๆจนรู้สึกหงุดหงิดในตัวเองอยู่ไม่น้อย
“หมดแรงแล้วเหรอครับตัวแสบ”
พูดจบก็ดันอีกคนให้นอนราบลงไปกับฟูกนุ่ม
ซึงฮุนไม่ชอบให้จังหวะการร่วมรักติดขัด ท่อนเนื้อที่ไม่ได้ถูกดึงออกขยับอีกครั้งโดยไม่เว้นช่วงให้แทฮยอนได้พักหายใจนานนัก
มือเรียวจับเข่าทั้งสองของคนใต้ร่างแยกออกจากกันกว้างเพื่อให้ถาโถมร่างกายได้ถนัดถนี่ยิ่งขึ้น
เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังลั่นแข่งกับเสียงหอบหายใจอย่างติดขัดของคนทั้งสอง ร่างกายของแทฮยอนสั่นคลอนตามแรงโถมจากคนด้านบนจนยางที่เคยใช้รวบผมยาวสีสว่างหลุดออกในที่สุด
เพลงรักเร่าร้อนที่ต่างช่วยกันบรรเลงก็เดินทางมาจนถึงท่อนสุดท้าย
“จะ จะแตก อ๊ะ”
เอ่ยบอกก่อนมือหนาจะขยับลงไปหมายจะปลดปล่อยความอึดอัดของตน
ทว่าคนพี่กลับคว้าและตรึงข้อมือทั้งสองข้างของเขาเอาไว้กับที่นอน กดยิ้มมุมปากแล้วก้มลงมาจรดริมฝีปากดูดดึงลิ้นอุ่นของแทฮยอนอีกครั้งโดยที่สะโพกก็สอบกายเข้ามารุนแรงและเร็วขึ้นเรื่อยๆ
นิ้วมือทั้งสิบค่อยๆประสานกันแนบแน่นก่อนที่ร่างกายที่บดเบียดเข้าหากันอย่างแรงจะหยุดลงพร้อมกับธารน้ำสีขาวขุ่นที่ล้นทะลักออกมาจากคนทั้งสอง
จูบเร่าร้อนแปรเปลี่ยนเป็นจูบอ่อนโยนเพื่อส่งผ่านความรู้สึกดีๆให้แก่กัน
ละริมฝีปากออกมาสบตาคนใต้ร่างเพียงครู่แล้วกดจูบหนักๆลงไปที่ขมับชื้นอย่างรักใคร่
“รักนะครับ รักมากๆ”
ก้มลงไปประกบจูบซ้ำๆจนอารมณ์ที่เพิ่งดับมอดไปเมื่อครู่ถูกจุดขึ้นมาอีกครั้ง
คนอายุมากกว่าอุ้มอีกคนขึ้นแนบอกก่อนจะลุกจากที่นอน ขายาวก้าวไปยังผ้าม่านสีเข้มก่อนจะเปิดมันออก
ประตูกระจกถูกเลื่อนจนสุดก่อนที่เขาจะปล่อยร่างคนรักให้เป็นอิสระ ทันทีที่เท้าแตะลงบนพื้นแทฮยอนก็ถูกจับหันหน้าออกจากตัวคอนโด
มือหนารีบคว้าจับขอบระเบียงเอาไว้ให้มั่นเพื่อรอรับแรงโถมกายจากทางด้านหลัง
แท่งร้อนสอดเข้าไปในช่องทางอุ่นอย่างรวดเร็วง่ายดายกว่าตอนแรก
ซึงฮุนโถมกายใส่อีกคนไม่ยั้งจนแทฮยอนครางออกมาดังลั่นอย่างสุขสม
มือเรียวที่เอื้อมไปนวดคลึงเนินเนื้อบนหน้าอกของคนด้านหน้าเลื่อนขึ้นมาจับปลายคางรั้งเข้าหาก่อนจะปิดปากที่บวมช้ำของอีกคนด้วยกลีบปากของตน
หยาดเหงื่อไหล่ย้อยลงตามแรงขยับที่หนักหน่วงของคนทั้งสอง
ร่างกายสั่นไหวจนก่อเกิดเสียงกระแทกดังระงมไปทั่วในความมืดมิด
และเพราะชั้นนี้เป็นชั้นบนสุดที่มีเขาเพียงคนเดียวเป็นเจ้าของจึงทำให้คนทั้งสองไม่ต้องกลัวว่าจะมีใครมาเห็นเข้าโดยบังเอิญ
บทรักรุนแรงดำเนินมาจนใกล้จะสุดทางร่างสูงก็พลิกตัวอีกคนให้หันกลับมา
แทรกกายไปตรงระหว่างขาของแทฮยอนก่อนที่คนน้องจะยกแขนขึ้นโอบรอบคอแล้วเกี่ยวขาเข้ากับเอวสอบ
สอดกายเข้าไปในช่องทางร่วมรักอีกครั้งก่อนจะเงยหน้าขึ้นมากดจูบที่แสนดูดดื่มกับคนตรงหน้า
รสฝาดของเลือดสัมผัสเข้าที่ลิ้นหยาบทว่าไม่ได้ทำให้การร่วมรักติดขัดเลยแม้แต่น้อย
ซึงฮุนหมุนตัวกลับมายังประตูที่ถูกเปิดทิ้งไว้
ดันแผ่นหลังของแทฮยอนให้แนบกับกระจกเย็นแล้วสอบสะโพกเข้าไปอีกครั้ง
แกนกายบดเบียดต่อสู้กับแรงบีบรัดจนแทบทนไม่ไหว ไม่นานก็ปลดปล่อยออกมาพร้อมกันหยุดพักหายใจอยู่เพียงครู่แล้วก้มลงไปกระซิบกับอีกคนด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา
“ต่อตรงไหนดีครับ”
สองร่างนอนเบียดกันอยู่บนโซฟาสีขาวสะอาดกลางห้องโดยที่หลักฐานการสำเร็จความใคร่ก็ยังคงเปรอะเปื้อนอยู่ตามร่างกาย
แทฮยอนนอนหอบหายใจอยู่บนร่างของเจ้าของห้อง
มือซนเขี่ยตุ่มไตสีชมพูเล่นไปมาก่อนที่บางอย่างของเขาทั้งคู่จะขยับขยายขึ้นมาอีกครั้ง
นั่นทำให้แววตาฉ่ำเยิ้มของแทฮยอนแปรเปลี่ยนเป็นดวงตาของแมวซนอีกครั้ง
“ผมอยากลองเอากับฮยองที่ชั้นหนังสือจัง”
คิ้วบางของคนใต้ร่างขมวดกันยุ่งก่อนจะเอ่ยตอบด้วยประโยคที่ทำให้แทฮยอนเนื้อเต้นจนแทบจะทนไม่ไหว
“งั้นเดี๋ยวมะรืนนี้ไปเลือกชั้นใหม่กับฮยองด้วยนะครับตัวแสบ”
พูดจบก็อุ้มคนด้านบนไปยังเป้าหมายต่อไป
เล้าโลมกันเพียงนิดก่อนจะสานต่อกิจกรรมเข้าจังหวะอีกครั้งและอีกครั้ง
ไม่มีใครรู้ว่าเกมรักนี้จะจบลงเมื่อไหร่ อาจจะตอนสว่าง....
หรือตอนที่คนทั้งคู่ต่างก็หมดแรงกันไปเอง
Rrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr
เสียงเครื่องมือสื่อสารดังขึ้นในขณะที่คนทั้งสองเพิ่งได้นอนเมื่อไม่กี่ชั่วโมงที่แล้ว
แทฮยอนคว้ามือถือเครื่องสวยก่อนจะปรือตามองชื่อของสายเรียกเข้า
“ฮยอง ผมลืมโทรไปลางาน”
“ช่างมัน”
ร่างสูงบอกปัดก่อนจะแย้งเครื่องมือสื่อสารของแทฮยอนมากดรับ
“นี่ซึงฮุนนะครับ พอดีแทฮยอนป่วย
ขยับร่างกายแทบไม่ได้ เดี๋ยวส่งยอดค่าเสียหายของงานวันนี้ไปที่เลขาผมได้เลยนะครับ
ขอบคุณครับ”
ว่าจบก็กดปิดเครื่องแล้ววางมันไว้บนโต๊ะข้างหัวนอนก่อนจะดึงร่างบางเข้ามากอดเอาไว้แนบอก
กดจูบลงบนกระหม่อมแล้วปิดเปลือกตาลงอีกครั้ง
“รักซึงฮุนฮยองนะครับ”
แทฮยอนหยัดตัวขึ้นไปจูบปลายคางของคนอายุมากกว่าก่อนที่ทั้งสองจะส่งยิ้มให้กันแล้วจมดิ่งสู่ห้วงนิทราไปในที่สุด
Be
jealous/END
-
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
ตอนแรกตั้งใจจะเขียนเรท
x
แต่ทำไปทำมาดันใส่เนื้อเรื่องเยอะไปหน่อยเลยขยับมาเป็น nc
ก็นั่นแหละครับ
เรื่องมันเกิดจากความหึงหวงจริงจริ๊งงงงงงงงงง
คือมันแบบ....งื้อออออ
ReplyDeleteขอบคุณนะคะไรท์สำหรับฟิคแซ่บๆ